Ruud Wielart
 | ||||||||||
| Data urodzenia |
3 maja 1954 | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Dorobek medalowy | ||||||||||
| ||||||||||
Ruud Wielart (ur. 3 maja[a] 1954[1][2]) – holenderski lekkoatleta, specjalista skoku wzwyż.
Zajął 12. miejsce w skoku wzwyż na mistrzostwach Europy juniorów w 1973 w Duisburgu[3][4].
Zdobył brązowy medal w tej konkurencji na halowych mistrzostwach Europy w 1977 w San Sebastián, przegrywając jedynie z Jackiem Wszołą z Polski i Rolfem Beilschmidtem z Niemieckiej Republiki Demokratycznej[5.1]. Na mistrzostwach Europy w 1978 w Pradze odpadł w kwalifikacjach nie zaliczając żadnej wysokości[6]. Zajął 7. miejsce na halowych mistrzostwach Europy w 1980 w Sindelfingen[5.2].
Był mistrzem Holandii na otartym stadionie w latach 1973, 1975, 1976, 1978–1980, 1985, 1986 i 1988[7], a w hali w latach 1974, 1976, 1977, 1979–1981, 1985 i 1986[8]
Jedenastokrotnie poprawiał rekord Holandii w skoku wzwyż, od 2,11 m 17 czerwca 1973 w Wilhelmshaven do 2,28 m 1 września 1979 w Lejdzie. Ten ostatni wynik był rekordem kraju do 1999[9].
Uwagi
- ↑ Niektóre źródła podają datę 6 sierpnia 1954.
Przypisy
- ↑ Athlete Profile: Ruud WIELART [online], World Athletics [dostęp 2020-03-22] (ang.).
- ↑ Ruud Wielart [online], Track and Field Statistics [dostęp 2020-03-22] (ang.).
- ↑ European Junior Championships 1973 [online], wjah.co.uk [dostęp 2020-03-22] [zarchiwizowane z adresu 2013-10-31] (ang.).
- ↑ European Athletics U20 Championships – Duisburg 1973 [online], European Athletics [dostęp 2021-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2020-10-28] (ang.).
- European Athletics Indoor Championships – Glasgow 2019, Statistics Handbook [online], European Athletics [dostęp 2020-03-22] [zarchiwizowane z adresu 2020-11-03] (ang.).
- ↑ Berlin 2018 Leichtathletik – EM Statistics Handbook [online], European Athletics, s. 555 [dostęp 2020-03-22] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-14] (ang.).
- ↑ Dutch Championships [online], GBRAthletics [dostęp 2020-03-22] (ang.).
- ↑ Dutch Indoor Championships [online], GBRAthletics [dostęp 2020-03-22] (ang.).
- ↑ Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha: Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012. Zamość: 2013, s. 95. ISBN 978-83-62033-30-0. (ang.).