Ryjkowate

Ryjkowate
Nesophontidae
H.E. Anthony, 1916[1]
Ilustracja
Wizja artystyczna ryjka portorykańskiego (Nesophontes edithae)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

owadożery

Podrząd

Solenodonota

Rodzina

ryjkowate

Typ nomenklatoryczny

Rodzina: Nesophontes H.E. Anthony, 1916
Rodzaj: Nesophontes edithae H.E. Anthony, 1916

Synonimy

Rodziny:

  • Nesophontini: Winge, 1923[2]
  • Nesophontoidea: Saban, 1954[3]
Rodzaje i gatunki

Nesophontes Anthony, 1916[1] – ryjek
8 gatunków – zobacz opis w tekście

Ryjkowate[4] (Nesophontidae) – monotypowa rodzina wymarłych ssaków owadożernych z rzędu owadożerów (Eulipotyphla). Wymarły prawdopodobnie pomiędzy XII w. a XV w. n.e.

Rozmieszczenie geograficzne

Rodzaj obejmował gatunki występujące na Wielkich Antylach[5][6].

Systematyka

Rodzaj zdefiniował w 1916 roku amerykański teriolog i paleontolog Harold Elmer Anthony w artykule zatytułowanym Wstępna diagnoza pozornie nowej rodziny owadożerów, opublikowanym w czasopiśmie „Bulletin of the American Museum of Natural History”[1]. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) ryjek portorykański (N. edithae).

Etymologia

Nesophontes: gr. νήσος nēsos ‘wyspa’; φόντης phontēs ‘zabójca, morderca’[1].

Podział systematyczny

Na podstawie materiałów kopalnych z Wielkich Antyli opisano jeden rodzaj ryjek[4] z następującymi gatunkami[7][5][4].

  • Nesophontes edithae H.E. Anthony, 1916 – ryjek portorykański
  • Nesophontes paramicrus G.S. Miller, 1929 – ryjek drobny
  • Nesophontes zamicrus G.S. Miller, 1929 – ryjek haitański
  • Nesophontes hypomicrus G.S. Miller, 1929 – ryjek hispaniolski
  • Nesophontes major Arredondo, 1970 – ryjek duży
  • Nesophontes micrus G.M. Allen, 1917 – ryjek antylski
  • Nesophontes longirostris H.E. Anthony, 1919
  • Nesophontes hemicingulus G.S. Morgan, Macphee, R. Woods & Turvey, 2019

Przypisy

  1. 1 2 3 4 H. E. Anthony. Preliminary diagnosis of an apparently new family of insectivores. „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 35, s. 725, 1916. (ang.).
  2. ↑ H. Winge: Pattedyr-Slægter. T. 1: Monotremata, Marsupialia, Insectivora, Chiroptera, Edentata. Kobenhavn: Hagerup, 1924, s. 123. (duń.).
  3. ↑ R. Saban. Phylogénie des insectivores. „Bulletin du Muséum national d’histoire naturelle”. 2e série. 26 (3), s. 428, 1954. (fr.).
  4. 1 2 3 Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 62. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
  5. 1 2 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 86. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
  6. ↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (red. red.): Genus Nesophontes. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-01-14].
  7. ↑ N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.3) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-09-15]. (ang.).

Bibliografia