Ryszard Buchowiecki

Ryszard Buchowiecki

Data i miejsce urodzenia	6 lutego 1938 Radom
Data i miejsce śmierci	1 stycznia 2026 Piaseczno
Zawód, zajęcie	inżynier, menedżer, działacz partyjny i państwowy
Alma Mater	Politechnika Częstochowska
Stanowisko	wiceminister górnictwa i energetyki (1981–1986)
Partia	PZPR
Odznaczenia

Ryszard Michał Buchowiecki (ur. 6 lutego 1938 w Radomiu^[1], zm. 1 stycznia 2026^[2] w Piasecznie^[3]) – polski działacz partyjny i państwowy, inżynier, menedżer, doktor nauk technicznych, podsekretarz stanu w Ministerstwie Górnictwa i Energetyki (1981–1986).

Syn Bolesława (leśnik) i Janiny (urzędniczki pocztowej), jego ojciec podczas wojny przebywał w obozie jenieckim. W młodości członek Związku Młodzieży Polskiej, podczas studiów wstąpił do Zrzeszenia Studentów Polskich i Związku Młodzieży Socjalistycznej (był m.in. sekretarzem komitetu uczelnianego na PCz), został też kierownikiem częstochowskiego oddziału czasopisma studenckiego „Politechnika”. W 1956 rozpoczął studia z inżynierii metalurgii na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, po dwóch latach przeniósł się na Wydział Metalurgiczny Politechniki Częstochowskiej. W 1962 obronił pracę dyplomową napisaną pod kierunkiem Władysława Kuczewskiego, a w 1973 doktoryzował się^[1].

Od 1962 do 1966 asystent na macierzystej uczelni (początkowo w Katedrze Metalurgii, potem w Katedrze Termodynamiki), później od 1968 do 1979 wykładał na Politechnice Świętokrzyskiej. Krótko nauczał fizyki w liceum medycznym w Częstochowie. Od 1966 pracował jako kierownik laboratorium w Radomskich Zakładach Materiałów Ogniotrwałych, następnie od 1967 do 1979 jako główny inżynier ds. materiałowych w Zakładach Energetycznych Okręgu Wschodniego w Radomiu. Autor ponad 50 prac naukowych^[1].

Na przełomie lat 50. i 60. wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W 1979 został wicedyrektorem departamentu w Ministerstwie Górnictwa i Energetyki, następnie od sierpnia 1981 do września 1986 był podsekretarzem stanu w tym resorcie^[4]. W latach 1987–1991 szefował wydziałowi energetyki i energii atomowej w centrali Rady Wzajemnej Pomocy Gospodarczej. W latach 90. podjął pracę jako prezes spółek, m.in. Elektrim Eurogaz i Progas Eurogaz, od 2004 do 2016 był zaś głównym specjalistą ds. energii odnawialnej w przedsiębiorstwie gazowniczym^[1].

W 1963 zawarł związek małżeński z Sylwią, z którą doczekał się dwóch córek^[1]. Został pochowany na Cmentarzu w Powsinie^[2].

Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Brązowym i Srebrnym Krzyżem Zasługi oraz Medalem „Za Zasługi dla Politechniki Częstochowskiej”^[1].

• Aleksander Kochański: Polska 1944–1991. Informator historyczny. Struktury i ludzie. T. 1. Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej, 2022. ISBN 978-83-8229-465-1. [dostęp 2025-05-06].