Sąd relacyjny

Sąd relacyjny na ilustracji z dzieła Traite de la Republique de Pologne pour servir d' instruction a la noble jeunesse (AGAD, Nabytki niedokumentowe oddziału I, sygn. 198)

Sąd relacyjny (łac. Iudicia relationum) – sąd królewski w Królestwie Polskim, a następnie Rzeczypospolitej Obojga Narodów, któremu przewodniczył sam król, dobierający sobie jako asesorów obecnych na dworze senatorów.

Do jego właściwość rzeczowej należały odwołania od sądów lenn Korony Królestwa Polskiego, sądu asesorskiego, sądu biskupa prawosławnego (po 1676) oraz spory o cerkwie i ich uposażenie pomiędzy Kościołem prawosławnym a greckokatolickim zaistniałe po unii brzeskiej[1].

Przypisy

  1. ↑ Juliusz Bardach, Bogusław Leśnodorski, Michał Pietrzak: Historia ustroju i prawa polskiego. Warszawa: LexisNexis, 2009, s. 266. ISBN 978-83-7620-192-4.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.