Sławomir Rogowski

Sławomir Rogowski
Ilustracja
Sławomir Rogowski (2025)
Data i miejsce urodzenia

29 kwietnia 1957
Kielce

Zawód, zajęcie

dziennikarz, menedżer

Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Stanowisko

członek Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (2010–2016), wiceminister kultury i dziedzictwa narodowego (od 2024)

Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

Sławomir Rogowski (ur. 29 kwietnia 1957 w Kielcach) – polski dziennikarz, producent filmowy i telewizyjny, scenarzysta, menedżer, członek Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (2010–2016), od 2024 podsekretarz stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Życiorys

W 1976 roku ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Żeromskiego w Kielcach[1], a w 1982 studia na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. Odbył też studia podyplomowe w Szkole Głównej Handlowej (2004), uzyskując stopień doktora nauk społecznych, specjalisty problematyki finansowania mediów publicznych i zarządzania jakością w mediach i kulturze. Stypendysta British Council (1990 i 1993: w kontekście funkcjonowania kultury w warunkach wolnego rynku i kinematografii)[2].

Był działaczem Zrzeszenia Studentów Polskich, kierował klubem studenckim Hybrydy (1982–1987), w latach 80. pełnił funkcję dyrektora Festiwalu Artystycznego Młodzieży Akademickiej (FAMA). W latach 1985-1989 był zarejestrowany przez Służbę Bezpieczeństwa jako tajny współpracownik o pseudonimie "Libero"[3]. Od 1990 do 1995 kierował Zespołem Organizacyjnym Komitetu Kinematografii. Był założycielem (1995) i do 1999 prowadzącym festiwal filmowy Lato Filmów w Kazimierzu Dolnym. Następnie do 2002 kierował Agencją Filmową Telewizji Polskiej. Później był członkiem zarządu Totalizatora Sportowego. Prowadził też własną działalność gospodarczą w zakresie produkcji filmowej. Producent filmowy i telewizyjny, m.in.: Duże zwierzę, Matka Teresa od kotów, Przedwiośnie, Wszyscy święci, cykl debiutów Pokolenie 2000. Reżyser i scenarzysta filmów dokumentalnych: Pani na Korczewie (2018), Tala od różańca (2012), Krzysztof Zanussi-rozmowy istotne (2009), Prawo do Boga (2007), Święto zmarłych w Doylstown (1997)[2].

Adiunkt, wykładowca i kierownik Laboratorium Badań Telewizyjnych i Filmo­wych Wydziału Dziennikarstwa, Informacji i Bibliologii Uniwersytetu Warszawskiego[4]. Do 2024 wykładowca Wydziału Sztuki Mediów ASP w Warszawie[5].

W 2004 napisał i wydał książkę Zima stulecia, w rankingu „Miesięcznika Literackiego” z 2010 uznany za jedną z dziesięciu najlepszych książek opisujących PRL. W 2014 wydał powieść Widok z da­chu[4]. Autor kilkunastu słuchowisk radiowych, m.in.: Upadek z trzepaka, Stacja kiedyś.

4 sierpnia 2010 został wybrany przez Sejm na członka Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (był rekomendowany przez klub poselski Lewica)[6]. Funkcję tę pełnił do 2016[7]. W sierpniu 2024 objął stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego[7].

Jest członkiem Europejskiej Akademii Filmowej (od 2001), Stowarzyszenia Autorów ZAiKS, Stowarzyszenia Filmowców Polskich, Krajowej Izby Producentów Filmowych.

Wyróżniony m.in. Złotym Krzyżem Zasługi (2000)[8], nagrodami nawiązującymi do tradycji ruchu studenckiego: Czerwonej Róży (1987), Komisji Historycznej Ruchu Studenckiego (2008), Nagrodą im. Andrzeja Potoka (2014)[4]. W 1987 otrzymał nagrodę im. Stanisława Wyspiańskiego[5], w 2021 - Nagrodę 100-lecia ZAiKS-u[4].

Przypisy

  1. ↑ (red.) P. Chmielewski, R. Nowakowski, M. i A. Antolscy, zespół, „Twórczość literacka «Żeromszczaków» …”, „Twórczość plastyczna « Żeromszczaków»…”, Wydawnictwo „Jedność”, ISBN 978-83-7660-226-4, Kielce, 2010, str. 210.
  2. 1 2 Adam Balcerzak, dr Sławomir Rogowski [online], www.wdib.uw.edu.pl [dostęp 2025-05-27].
  3. ↑ Katalog IPN [online], Instytut Pamięci Narodowej.
  4. 1 2 3 4 Sławomir Rogowski [online], zaiks.org.pl [dostęp 2025-05-27].
  5. 1 2 Sławomir Rogowski - Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego - Portal Gov.pl [online], Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego [dostęp 2025-05-27].
  6. ↑ Graboś i Rogowski członkami KRRiTV. wprost.pl, 4 sierpnia 2010. [dostęp 2021-04-10].
  7. 1 2 Sławomir Rogowski nowym wiceministrem kultury i dziedzictwa narodowego. gov.pl, 5 sierpnia 2024. [dostęp 2024-08-05].
  8. ↑ Odznaczenia w Pałacu Prezydenckim Prezydent.pl, 10 kwietnia 2000 [dostęp 2025-05-27].

Bibliografia

  • Druk sejmowy nr 3246 z biogramami kandydatów do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z 19 lipca 2010. [dostęp 2021-04-10].

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.