Sławomir Tabkowski

Sławomir Tabkowski

Data i miejsce urodzenia	9 stycznia 1940 Wasiliszki
Miejsce zamieszkania	Kraków
Partia	PZPR, SdRP
Odznaczenia

Sławomir Jerzy Tabkowski (ur. 9 stycznia 1940 w Wasiliszkach^[1], zm. 3 kwietnia 2025) – polski socjolog, dziennikarz, wydawca i nauczyciel akademicki^[1].

Urodził się w rodzinie nauczycielskiej. Po ekspatriacji od 1948 do 1957 roku przebywał w Nowym Sączu. Ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Jana Długosza w Nowym Sączu (1957) oraz socjologię na Uniwersytecie Jagiellońskim (1967). W 1975 otrzymał stopień doktora nauk humanistycznych. Był działaczem młodzieżowym – m.in. wiceprzewodniczącym ds. propagandy Zarządu Wojewódzkiego ZMS w Krakowie^[1], a także członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej od 1960 do 1990, a później członkiem Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej^[1].

W latach 1974–1983 był redaktorem naczelnym Krajowej Agencji Wydawniczej w Krakowie, od 1983 do 1988 „Gazety Krakowskiej”^[1]. Od 1983 był członkiem Plenum Komitetu Krakowskiego PZPR. W lipcu 1986 na X Zjezdzie PZPR został członkiem Komitetu Centralnego PZPR (w KC PZPR był do stycznia 1990). W latach 1987–1989 był kierownikiem Wydziału Propagandy Komitetu Centralnego PZPR, a w 1989 kierownikiem Wydziału Polityki Informacyjnej KC PZPR^[1]. W latach 1989–1990 był prezesem RSW Prasa-Książka-Ruch^[1]. 28 listopada 1988 wszedł w skład Honorowego Komitetu Obchodów 40-lecia Kongresu Zjednoczeniowego PPR – PPS – powstania PZPR^[2].

Po zakończeniu działalności politycznej był dyrektorem Firmy Wydawniczej Trans-Krak (1991-2002). Od 2002 do 2006 był prezesem Zarządu Polskiego Wydawnictwa Muzycznego SA w Krakowie^[3]. Od 1967 roku był nauczycielem akademickim – m.in. docentem i kierownikiem katedry dziennikarstwa i komunikacji społecznej w MWSZ w Krakowie (2005–2007). W latach 2002-2018 był członkiem komitetu redakcyjnego „Rocznika Sądeckiego^[4].

Był współzałożycielem i członkiem władz klubu „Kuźnica” w Krakowie. Uczestniczył w obradach Okrągłego Stołu po stronie rządowej, w zespole do spraw środków masowego przekazu^[5], pomysłodawcą i współtwórcą Festiwalu Muzyki Polskiej w Krakowie (od 2005). Był redaktorem kilkuset pozycji wydawniczych, m.in. pierwszego barwnego albumu o Krakowie Krakowskie pejzaże, Fotografie dawnego Krakowa, Widoki dawnego Lwowa i Krakowa^[6] oraz reprintu dzieła średniowiecznego z Krakowa Codex Picturatus Baltazara Behema. Był autorem artykułów prasowych, opracowań oraz koncepcji programowych, a także prac naukowych, m.in.: Portret nowosądeckich maturzystów AD 2010. Szkic socjologiczny^[7], „Wiadomości Sądeckie”. Studium historyczno-prasoznawcze, książki prasoznawczo-pamiętnikarskiej „Gazeta Krakowska” w antrakcie. Wspomnienia redaktora^[8], oraz zbioru artykułów A dzwony dzwonią, dzwonią. Komentarze współczesności^[9]. Był felietonistą „Dziennika Trybuny”.

Zmarł 3 kwietnia 2025^[10][11].

• 1971: Złoty Krzyż Zasługi^[12]
• 1977: Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury”^[13]
• 1981: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski^[14]
• 1989: Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski^[15]
• 2006: Odznaka „Honoris Gratia”^[16][17]