SDI (internet)
SDI (pierwotnie Szybki Dostęp do Internetu[1], później Stały Dostęp do Internetu) – usługa Telekomunikacji Polskiej SA polegająca na udostępnianiu klientom terminalu HIS-NT (Home Internet Solution) produkcji firmy Ericsson[2], który za pomocą analogowej linii telefonicznej abonenta łączy się z urządzeniem HIS-NAE znajdującym się w centrali telefonicznej. Początkowo umowa z Ericsson New Zealand opiewała na kwote $30mil.[3] SDI było pierwszą masową, ogólnopolską usługą umożliwiającą uzyskanie stałego dostępu do Internetu.
SDI rozpoczęło swoją historię 29 listopada 1999 roku będąc początkowo oferowane w trybie eksperymentalnym[4]. 15 września 2001 Telekomunikacja Polska S.A. zakończyła okres pilotażowy i oficjalnie wprowadziła SDI do swojego wachlarza usług komercyjnych informując jednocześnie o 40,5 tysiącach aktywnych użytkowników[5]. W szczycie popularności obsługiwanych było 80 tys. klientów[6]. 11 lat od uruchomienia w listopadzie i grudniu 2010 roku TP SA poinformowała abonentów usługi o zakończeniu jej świadczenia od 1 stycznia 2011 roku[7].
Użytkownicy SDI mieli zapewniony stały dostęp do Internetu z prędkością maksymalną 115,2 kb/s oraz stały adres IP. Można było również korzystać z telefonu w czasie korzystania z Internetu. Wiązało się to jednak ze spadkiem przepustowości do około 70 kb/s.[8][9]
W niektórych częściach kraju (np. w Gliwicach) usługa SDI realizowana była przez TPSA oprócz systemu HiS również za pomocą systemu CX-IPair firmy Computex.
W latach 1999–2004 TP SA zakupiła urządzenia dostępowe dla ponad 125 000 linii abonenckich. Obecnie usługa SDI nie jest już sprzedawana i ustąpiła miejsca łączu DSL i Neostradzie (ADSL).
Koszt własny jednego kompletu urządzeń instalowanego u klienta i na centrali TP SA szacowała na około 500 dolarów planując pełną amortyzację w okresie maksimum 3 lat.[10]
Koszt instalacji w okresie pilotażowym wynosił 818,85 PLN (netto, 999 brutto)[11]. 15 września 2001 zmniejszył się do 500 PLN (netto, 535 brutto) umowa na czas określony – 24 miesiące, lub 800 PLN (netto, 856 brutto) umowa na czas nieokreślony[12]. Abonament w okresie pilotażowym wynosił 131,15 (netto, 160 brutto), potem 130 (netto, 158,6 brutto).
Usługa SDI stanowiła często dostęp do sieci Internet w osiedlowych sieciach komputerowych.
Przypisy
- ↑ Nazwę tę Telekomunikacja Polska SA wybrała w październiku 1999 spośród setek propozycji nadesłanych za pomocą ankiety internetowej skierowanej do potencjalnych klientów usługi.
- ↑ Na początku XXI wieku produkcję terminali przeniesiono z Australii do Polski – do firmy RWT – Telefony Polskie SA (obecnie Radomska Wytwórnia Telekomunikacyjna SA w likwidacji), która zajmowała się wdrażaniem systemu w Polsce.
- ↑ Ericsson signs $24m Warsaw pact. The New Zealand Herald. [dostęp 2000-06-30]. Cytat: Ericsson New Zealand has landed a $24 million order for its Home internet Solution (HiS) from Telekomunikacja Polska (Telecom Poland). The deal comes on top of a $6 million order placed by the Polish carrier last April
- ↑ TP wycofuje SDI. Wirtualna Polska. [dostęp 2001-08-17]. Cytat: SDI, czyli Szybki Dostęp do Internetu, wprowadzono 29 listopada 1999 roku.
- ↑ TP S.A. rozpoczyna komercyjną sprzedaż SDI. Wirtualna Polska. [dostęp 2001-08-17]. Cytat: Telekomunikacja Polska S.A. po okresie pilotażowym rozpoczyna 15 września b.r. komercyjne świadczenie usługi SDI (Stały Dostęp do Internetu). Aktualnie z SDI korzysta prawie 40,5 tysiąca użytkowników.
- ↑ Nowa opcja Neostrady TP za 59 zł miesięcznie. TELEPOLIS, 2004-06-01. [dostęp 2025-11-04]. Cytat: 80 tys. Klientów korzystających z SDI
- ↑ TP wycofuje usługę SDI. Rzeczpospolita. [dostęp 2001-08-17]. Cytat: SDI, z której korzysta obecnie śladowa (380) liczba klientów narodowego operatora, zostanie wyłączona 1 stycznia 2011
- ↑ Home internet Solution 1.5 Dane techniczne. [dostęp 2001-03-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-11-03)]. Cytat: Szybkość przesyłu 115.2 kbps/70 kbps
- ↑ Home internet Solution 2.0 Dane techniczne. [dostęp 2001-03-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-11-03)]. Cytat: Szybkość transmisji 115.2/70 kbit/s w trybie dynamicznego dobierania szybkości;
- ↑ Odpowiedź ministra łączności na interpelację nr 6557 w sprawie dostępności usługi SDI oferowanej przez Telekomunikację Polską SA. [dostęp 2025-11-03]. Cytat: Koszt jednego kompletu urządzeń instalowanego u klienta i na centrali wynosi około 500 dolarów, przy pełnym wykorzystaniu zainstalowanych urządzeń. Dochodzą do tego koszty rozbudowy sieci transmisji danych POLPAK-T, koszty użytkowania sieci szkieletowej.... modelu SDI przyjęto, że opłaty instalacyjna i abonamentowa powinny spłacić koszt wprowadzenia i świadczenia usługi w ciągu około 3 lat. Przy czym wszystkie koszty (a w szczególności koszty użytkowania portów sieci POLPAT-T) rozłożono na komplet abonentów (dla urządzeń HiS 1,5 to zaledwie 16 abonentów, a dla HiS 2,0 to 120 abonentów).
- ↑ Cennik SDI. [dostęp 2000-10-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-11-03)].
- ↑ Cennik SDI. [dostęp 2001-11-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-11-03)].