Saab 18
 | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent | |
| Typ |
samolot bombowy, torpedowy, rozpoznawczy |
| Konstrukcja |
średniopłat o konstrukcji metalowej |
| Załoga |
3 |
| Historia | |
| Data oblotu |
19 czerwca 1942 |
| Lata produkcji |
1944–1948 |
| Wycofanie ze służby |
1959 |
| Liczba egz. |
245 |
| Dane techniczne | |
| Napęd |
wersja 18A – 2 silniki rzędowe Pratt & Whitney R-1830 Twin Wasp |
| Moc |
Pratt & Whitney R-1830 Twin – 1065 KM (783 kW) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość |
17,04 m |
| Długość |
13,23 m |
| Wysokość |
4,35 m |
| Powierzchnia nośna |
43,8 m2 |
| Masa | |
| Własna |
wersja 18A – 5484 kg |
| Startowa |
wersja 18A – 8693 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. |
wersja 18A – 465 km/h |
| Prędkość przelotowa |
wersja 18A – 415 km/h |
| Prędkość minimalna |
wersja 18A – 135 km/h |
| Pułap |
wersja 18A – 8000 m |
| Zasięg |
wersja 18A – 2200 km |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| wersja bombowa 3 karabiny maszynowe kal. 13,2 mm, ładunek bomb o masie 1400 kg wersja torpedowa 2 działka lotnicze kal. 20 mm, 1 torpeda kal. 450 mm | |
| Wyposażenie dodatkowe | |
| radar PS-18/A (wersja rozpoznawcza i torpedowa) | |
| Użytkownicy | |
 Szwecja | |
| Rzuty | |
 | |
Saab 18 – szwedzki samolot bombowy, torpedowy i rozpoznawczy z okresu II wojny światowej.
Historia
Pod koniec 1938 roku dowództwo szwedzkiego lotnictwa ogłosiły zapotrzebowanie na nowy samolot bombowy i rozpoznawczy, który miała zastąpić użytkowany samolot Ju 86K. Według zapotrzebowania miał to być samolot trzymiejscowy, z wewnętrzną komorą bombową i miał możliwość zrzucania bomb w locie nurkowym pod kątem 85 stopni.
Do prac nad nowym samolotem zgłosiły się trzy firmy: AB Götaverken (GV), AB Svenska Järnvägsverkstädernas Aeroplanavdelning (ASJA) i Saab AB, które przedstawiły projekty nowego samolotu. Ostatecznie jednak pierwsza firma wycofała się, natomiast dwie pozostałem połączyły się tworząc nową firmę Saab Group. Lotnictwo szwedzkie zamówiło dwa prototypy, których budowę rozpoczęto w zakładzie w Linköpingu.
Pierwszy prototyp oznaczony jak Saab 18A został oblatany w dniu 19 czerwca 1942 roku, a drugi wkrótce potem. Już 31 lipca 1942 roku złożono zamówienie na 62 samoloty tego typu oznaczone jako B 18A. Budowane seryjnie samoloty były dostarczane od 1944 roku. W 1946 roku część tych samolotów zmodyfikowano do wersji rozpoznawczej oznaczonej jako S 18A.
W dniu 19 czerwca 1944 roku oblatano nową wersję samolotu oznaczona jako 18B, w której zamontowano mocniejsze silniki Daimler-Benz DB 605B o mocy 1475 KM, zbudowano 120 samolotów tej wersji.
Opracowano kolejna wersję torpedową tego samolotu oznaczona jako T 18B, która była przystosowana do przenoszenie torpedy kal. 450 mm. W samolocie tym w komorze torpedowej można było zamontować działko lotnicze Bofors L50 kal. 57 mm, a sam montaż trwał zaledwie 2 godziny. Zbudowano 62 samoloty tej wersji. Wobec zmian w uzbrojenie i wejściu do służby w lotnictwie samolotów odrzutowych, samolot ten nie był już rozwijany. Ostatecznie w latach 1944 – 1948 zbudowano 245 samolotów tego typu wszystkich wersji.
Użycie w lotnictwie
Samolot Saab B 18A weszły do służby w lotnictwie szwedzkim w 1944 roku i były użytkowane w skrzydle F1 w Västerås do 1946 roku, zaczęto je wycofywać z lotnictwa bombowego i modyfikować do wersji rozpoznawczej S 18A. Tak zmodyfikowane samoloty trafiły do skrzydła rozpoznania strategicznego F11 w Nyköping, gdzie były w służbie do 1959 roku.
Samoloty Saab B 18B od 1945 roku do 1949 roku weszły do służby w skrzydle F14 w Halmstad, F1 w Västerås i F7 w Såtenäs. Następnie zaczęto je zastępować nowszymi samolotami i ostatecznie wycofano ze służby w 1959 roku.
Ostatnia wersja samolotu Saab T 18B w okresie od czerwca 1947 do grudnia 1948 roku weszły do służby w skrzydle F17 w Ronneby, gdzie były użytkowane do stycznia 1958 roku.
Opis techniczny
Samolot Saab 18 był średniopłatem o konstrukcji metalowej. Podwozie klasyczne chowane w locie.
Napęd stanowił dwa silniki rzędowe umieszczone w gondolach na skrzydłach.
Bibliografia
- Hans G. Andersson: Saab Aircraft since 1937. Waszyngton: Smithsonian Institution Press, 1989, s. 66-74. ISBN 0-87474-314-1. (ang.).