Salomea Kruszelnicka

Salomea Kruszelnicka
Соломія Крушельницька
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

23 września 1872
Bielawińce, Austro-Węgry

Data i miejsce śmierci

16 listopada 1952
Lwów, Ukraińska SRR

Miejsce spoczynku

Cmentarz Łyczakowski we Lwowie

Zawód, zajęcie

śpiewaczka operowa, wokalistka, pedagog

Miejsce zamieszkania

Biała, Viareggio

Narodowość

ukraińska

Alma Mater

Lwowska Narodowa Akademia Muzyczna

Wyznanie

greckokatolickie

Rodzice

Ambroży Kruszelnicki[1], Teodora Maria Sawczynśka

Małżeństwo

Cesare Riccioni

Salomea Kruszelnicka[2][3][4] (ukr. Соломія Крушельницька, Sołomija Kruszelnyćka[3]; ur. 11 września?/23 września 1872 w Bielawińcach pod Buczaczem, zm. 16 listopada 1952 we Lwowie) – ukraińska śpiewaczka operowa, wokalistka i pedagog. Jedna z najwybitniejszych sopranistek przełomu XIX i XX wieku[5.1]. Występowała na najważniejszych scenach operowych świata, m.in. we Włoszech, Petersburgu, Warszawie, Lwowie, Madrycie, Ottawie i Nowym Jorku[5.1]. Jej interpretacja roli Madame Butterfly została wysoko oceniona przez Giacoma Pucciniego[5.1]. W uznaniu jej dokonań Lwowski Narodowy Akademicki Teatr Opery i Baletu został nazwany jej imieniem[5.1].

Życiorys

Teodora i Ambroży Kruszelniccy
Salomea Kruszelnicka w Madame Butterfly

Pochodziła z rodu szlacheckiego herbu Sas[6]. Urodziła się w rodzinie księdza greckokatolickiego Ambrożego Łazarewicza Kruszelnickiego[6][5.1] (ur. w 1841 w Jezierzanach, zm. 31 grudnia 1902 w Białej pod Tarnopolem)[7], herbu Sas[8][9], proboszcza m.in. w Osowcach[10], i Teodory z Sawczyńskich[11]. W 1878 roku rodzice osiedlili się w wiosce Biała niedaleko Tarnopola, w której pozostali do końca życia.

Uczyła się eksternistycznie w c.-k. I gimnazjum w Tarnopolu. Śpiewała w chórze towarzystwa „Ruśka besida”.

Salomea Kruszelnicka na przyjęciu wydanym na jej cześć przez księcia Giovalliego po występie w Królewskiej Filharmonii, 1924

Kształciła się od roku 1891 w konserwatorium Galicyjskiego Towarzystwa Muzycznego we Lwowie[5.2], pod kierunkiem Walerego Wysockiego. Pierwszy raz śpiewała publicznie 13 kwietnia 1892 na koncercie Galicyjskiego Towarzystwa Muzycznego w sopranowej partii solowej oratorium Mesjasz. Po zakończeniu uczelni otrzymała angaż w Operze Lwowskiej. Zadebiutowała 15 kwietnia 1893 rolą Leonory w operze „Faworyta” (La Favorite) Gaetana Donizettiego[5.2], a następnie w Krakowie.

Śpiewała doskonale wyszkolonym wysokim mezzosopranem, miała bardzo dobre warunki zewnętrzne i powszechnie uznawany wybitny talent aktorski.

Zdobyła międzynarodową sławę, występowała na wielu scenach, ale z żadną nie związała się na stałe. W sezonie 1895–1896 występowała w Odessie, w 1896 we Włoszech, a następnie wyjechała na występy do Chile[12]. W latach 1898–1902 była gwiazdą Opery Warszawskiej. W 1902 roku wyjechała do Paryża, gdzie była zaangażowana w Operze.

Znaczek pocztowy UkrainySołomija Kruszelnyćka 1997 (Michel № 219)

W 1904 we Włoszech w Brescii odniosła sukces w tytułowej roli w Madame Butterfly Pucciniego. W kolejnych latach występowała w Buenos Aires w Argentynie[12].

Osiadła na stałe we Włoszech, w Viareggio. W 1910 poślubiła markiza Cesarego Riccioniego, adwokata, i przyjęła włoskie obywatelstwo[12].

Występowała na scenie La Scali, m.in. u boku legendarnego tenora Enrica Carusa. W 1920, u szczytu sławy, zostawiła na zawsze arenę operową i poświęciła resztę życia wykonawstwu muzyki kameralnej (śpiewała utwory w ośmiu językach). Ostatni zagraniczny koncert zaśpiewała w Rzymie w 1929 roku.

W sierpniu 1939 zamieszkała na stałe we Lwowie; otrzymała tytuł profesorski i prowadziła klasę wokalną w Lwowskim Konserwatorium im. M. Łysenki.

W 1951 otrzymała tytuł Zasłużonego Działacza Sztuki USRR.

Zmarła we Lwowie. Pochowana jest na Cmentarzu Łyczakowskim obok grobu Iwana Franki.

Upamiętnienia

Dzisiaj jej imieniem nazwane są Opera Lwowska, licea muzyczne we Lwowie i Tarnopolu, ulice we Lwowie, Tarnopolu i Buczaczu. W Tarnopolu odsłonięto również pomnik jej pamięci.

19 listopada 2009 roku w Teatrze Wielkim Opery Narodowej w Warszawie odbyło się uroczyste odsłonięcie popiersia Salomei Kruszelnickiej, podarowanego w imieniu Opery Lwowskiej. Popiersie umieszczono w galerii wybitnych artystów warszawskiej Opery Narodowej. Autor popiersia, artysta Wasyl Jarycz, wyrzeźbił Kruszelnicką z brązu, a popiersie umieścił na granitowej kolumnie; kompozycja ma ponad dwa metry wysokości. Inspiracją dla rzeźbiarza była postać Hrabiny z opery Stanisława Moniuszki, w którą wcielała się Kruszelnicka[4].

We wsi Biała, w ostatnim zachowanym domu Kruszelnickich działa muzeum poświęcone jej osobie. Ekspozycja tego muzeum opiera się na fotografiach, osobistych dokumentach związanych z artystką, plakatach z koncertów śpiewaczki, listach oraz wspomnieniach o życiu śpiewaczki[13].

Przypisy

  1. ↑ PSB, t. 15, s. 429.
  2. ↑ PSB, t. 15, s. 429.
  3. 1 2 Anna Korzeniowska-Bihun, Genderowy i narodowy dyskurs w biografii Salomei Kruszelnickiej [online].
  4. 1 2 Salomea Kruszelnicka [online], archiwum.teatrwielki.pl [dostęp 2026-06-17].
  5. Violetta Wiernicka: Sekrety Ukrainy. Łódź: Dom wydawniczy Księży Młyn. ISBN 978-83-7729-635-6.
    1. 1 2 3 4 5 S. 7.
    2. 1 2 S. 8.
  6. 1 2 Adam Boniecki, Artur Reiski, Herbarz polski. T. 12: Korty - Krzemieniewscy., skład główny Gebethner i Wolff, 1908 [dostęp 2026-06-17].
  7. ↑ Ірина Дем'янова: Крушельницький Амвросій Васильович. W: Тернопільський енциклопедичний словник. редкол.: Г. Яворський та ін.. T. 2: К—О. Тернопіль : Видавничо-поліграфічний комбінат «Збруч», 2005, s. 254. ISBN 966-528-199-2. (ukr.) (ukr.).
  8. ↑ Кобилянський А., Комарницький С. Саси в українській культурі: З історії української шляхти. „Універсум”. 5/8, s. 64–66, 2006. (ukr.).
  9. ↑ Фотографії Старого Львова, Тисячолітня таємниця походження Соломії Крушельницької • Фотографії старого Львова [online], Фотографії старого Львова, 30 sierpnia 2017 [dostęp 2023-09-09] (ukr.).
  10. ↑ Schematismus Universi Venerabilis Cleri Archidioeceseos Metropolitanae Graeco-Catholicae Leopoliensis pro Anno Domini 1876. Leopoli, 1876, s. 223. (łac.).
  11. ↑ Фотографії Старого Львова, Загадка дати народження Соломії Крушельницької, або чому оперна діва приховала вік • Фотографії старого Львова [online], Фотографії старого Львова, 31 maja 2017 [dostęp 2026-06-17] (ukr.).
  12. 1 2 3 Stanisław Dąbrowski, Zbigniew Raszewski, Zbigniew Wilski, Instytut Sztuki (Polska Akademia Nauk), Słownik biograficzny teatru polskiego, 1973, s. 342, ISBN 978-83-01-11260-8, OCLC 1049683 [dostęp 2020-02-07].
  13. ↑ Memorial Museum Salomea Kruszelnicka - Tarnopol - UA-travel.info [online], ua-travel.info [dostęp 2026-06-17].

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.