Salomon Stricker

Salomon Stricker

Data i miejsce urodzenia	1 stycznia 1834 Waag-Neustadtl
Data i miejsce śmierci	2 kwietnia 1898 Wiedeń
profesor nauk medycznych
Specjalność: patologia
Alma Mater	Uniwersytet Wiedeński
Doktorat	1858
Profesura	1872
Nauczyciel akademicki
Uczelnia	Uniwersytet Wiedeński

Salomon Stricker (u, 1 stycznia 1834 w Waag-Neustadtl, zm. 2 kwietnia 1898 w Wiedniu) – austriacki patolog.

Studiował na Uniwersytecie Wiedeńskim doktorat otrzymał w 1858, po studiach został asystentem u Ernsta Wilhelma von Brückego. W 1872 został wybrany profesorem patologii ogólnej i doświadczalnej, którą to funkcję pełnił aż do śmierci. W 1875 roku został mianowany członkiem Cesarskiej Akademii Nauk w Wiedniu. Odkrył zjawisko diapedezy erytrocytów. Uczniem Strickera był Zygmunt Freud^[1].

• Handbuch der Lehre von den Geweben des Menschen und der Thiere (2 Bde., 1871/72)
• Studien über das Bewußtsein. Wien: Braumüller, 1879.
• Vorstellungen über allgemeine und experimentelle Pathologie. Wien: Braumüller, 1880.
• Studien über die Sprachvorstellungen. Wien: Braumüller, 1880.
• Studien über die Bewegungsvorstellungen. Wien: Braumüller, 1882.
• Neuro-elektrische Studien. Wien: Braumüller, 1883.
• Physiologie des Rechts. Wien: Töplitz & Deuticke, 1884.
• Allgemeine Pathologie der Infektionskrankheiten (1886)
• Über die wahren Ursachen : eine Studie. Wien: Hölder, 1887.
• Über strömende Elektricität. Bd 1: 1892. Bd. 2: 1894.