Samorząd pracowniczy

Samorząd pracowniczy – sposób zarządzania przedsiębiorstwem, w którym kluczową rolę odgrywają pracownicy. W samorządzie pracowniczym o podstawowych sprawach, bezpośrednio lub za pośrednictwem demokratycznie wybranego przedstawicielstwa, decydują osoby zatrudnione w danym przedsiębiorstwie. Mogą oni zgłaszać wnioski co do funkcjonowania przedsiębiorstwa, wyznaczać kierunki działania, wybierać kadrę zarządzającą[1].

Samorząd pracowniczy należy odróżnić od samorządu zawodowego czy związków zawodowych.

Koncepcje przedsiębiorstw opartych na samorządach pracowniczych były popularne w XX wieku. Jedynym krajem która wprowadziła ją w życie była Jugosławia[2], co określano socjalizmem samorządowym[3][4].

Przypisy

  1. ↑ Samorząd pracowniczy - Leksykon kadrowca - Infor.pl [online], kadry.infor.pl [dostęp 2017-11-20] (ang.).
  2. ↑ Janusz Wdzięczak, Funkcjonowanie samorządów pracowniczych w wybranych krajach realnego socjalizmu, Annales. Etyka w życiu gospodarczym 2016, vol. 19 nr 2., 1 marca 2017., 2016.
  3. ↑ Michał Jerzy Zacharias, Kwestia tzw. systemu samorządowego w jugosłowiańskim modelu ustrojowym w latach 1954-1964, „Dzieje Najnowsze”, 1998, s. 109-134, ISSN 0419-8824 (pol.).
  4. ↑ Paweł Sasanka, „Czy pójdziemy drogą jugosłowiańską?” Fascynacja jugosłowiańskim modelem ustrojowym i narodziny idei rad robotniczych w Polsce w 1956 r., „Przegląd Historyczny”, 112 (3), Instytut Pamięci Narodowej, DOI: 10.36693/202103pp.699-634 (pol.).