Samuel Ruiz García

Biskup Ruiz García stał się symbolem walki o sprawiedliwość społeczną i prawa człowieka. Otwarcie potępiał wyzysk ludności rdzennej, publicznie krytykował neoliberalną politykę meksykańskiego rządu oraz fałszerstwa wyborcze^[4]. W wyniku swojej działalności był wielokrotnie atakowany przez właścicieli ziemskich, polityków i niektóre kręgi w Kościele katolickim. Zarzucano mu m.in. wspieranie teologii wyzwolenia i poglądy zbliżone do marksizmu. W 1993 nuncjusz apostolski Girolamo Prigione wezwał go do rezygnacji ze stanowiska, jednak dzięki poparciu wiernych i duchowieństwa pozostał na urzędzie aż do przejścia na emeryturę w 2000^[3].

W czasie powstania Zapatystowskiej Armii Wyzwolenia Narodowego (EZLN) w 1994, Ruiz potępił przemoc, ale wyraził zrozumienie dla desperacji ludności rdzennej. Podjął się mediacji między rządem a rebeliantami, przyczyniając się do podpisania porozumienia pokojowego w 1995^[5].

Za swoją działalność wielokrotnie grożono mu śmiercią. W 1997 doszło do nieudanego zamachu, za który odpowiedzialnością obarczono paramilitarną grupę Paz y Justicia. Również po jego przejściu na emeryturę obawiano się o jego bezpieczeństwo, jako że przestał wtedy podlegać ochronie rządu federalnego^[3].

Uczestniczył w obradach Soboru Watykańskiego II oraz w konferencji biskupów Ameryki Łacińskiej w Medellín w 1968, gdzie jego poglądy na temat teologii kontekstualnej i sprawiedliwości społecznej zyskały rozgłos międzynarodowy^[6].

Był autorem licznych prac dotyczących sytuacji ludów rdzennych oraz zagadnień związanych z kosmologią i teologią indiańską^[5]. Opanował cztery języki Majów i często przemierzał swoją diecezję na mule, co stało się symbolem jego prostoty i zaangażowania^[2].