Saneroit

Saneroit

Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	NaMn2+5[Si5O14(OH)](VO3)(OH)[1]
Twardość w skali Mohsa	4–7[1][2]
Przełam	nierówny/nieregularny[2]
Łupliwość	doskonała[2]
Pokrój kryształu	tabliczkowy, słupkowy, izometryczny, pryzmatyczny[2]
Przezroczystość	przezroczysty, przeświecający[1]
Układ krystalograficzny	trójskośny[1][2]
Klasa krystalograficzna	pinakoidalna[1]
Właściwości mechaniczne	kruchy[2]
Gęstość	3,47 g/cm3[1][2]
Właściwości optyczne
Barwa	jasnopomarańczowa, pomarańczowoczerwona[1][2]
Rysa	żółta[2]
Połysk	żywiczny, tłusty[1][2]
Współczynnik załamania	1,715–1,750 (dwuosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,025–0,030[1] pleochroizm: silny[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	9.DK.15[1]

Saneroit – bardzo rzadki minerał z rodziny krzemianów^[1].

Krystalizuje w układzie trójskośnym^[1][2]. Wykształca najczęściej kryształy o pokroju tabliczkowym, rzadko słupkowym, pryzmatycznym^[3] czy izometrycznym^[2]. Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych i wrosłych^[2]. Jest minerałem kruchym, przeświecającym do przezroczystego^[1][2]. Posiada żółtą rysę oraz żywiczny bądź tłusty połysk^[1][2].

Występuje w zmetamorfizowanych złożach manganu^[2]. Towarzyszą mu zwykle kwarc, egiryn, rodochrozyt, sursassyt, ganofyllit, braunit oraz baryt^[3][1][2]. Spotykany we Włoszech (Liguria, Piemont)^[3], Szwajcarii (Gryzonia) i Hiszpanii (Wyspy Kanaryjskie)^[1].