Sara McManus
 | ||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia |
13 grudnia 1991 | |||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Obywatelstwo | ||||||||||||||||||
| Informacje klubowe | ||||||||||||||||||
| Klub |
Curlingklubb Granit-Gävle | |||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||
Sara Lucia McManus (ur. 13 grudnia 1991 w Göteborgu) – szwedzka curlerka, mistrzyni olimpijska z Pjongczangu 2018 i Mediolanu-Cortiny 2026, a także brązowa medalistka z Pekinu 2022 w drużynie Anny Hasselborg.
Curling uprawia od 1999. Podczas Mistrzostw Świata Juniorów w Curlingu 2009 i 2010 wspierała jako piąta zawodniczka zespół Anny Hasselborg. Szwedki podczas pierwszego z tych turniejów uplasowały się na 6. miejscu. Rok później stanęły na najwyższym stopniu podium w finale pokonując 8:3 Kanadyjki (Rachel Homan)[1].
Hasselborg i Agnes Knochenhauer w 2011 przekroczyły wiek juniorski, kapitanem zespołu została Jonna McManus, Sara zaś grała na trzeciej pozycji. Ekipa z Gävle awansowała do fazy finałowej, zajęła 4. miejsce przegrywając 6:9 i 3:9 mecze przeciwko Kanadzie (Trish Paulsen) i Rosji (Anna Sidorowa)[2]. Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2012 funkcję skipa objęła Sara McManus, Szwedki jak rok wcześniej uplasowały się tuż za podium przegrywając z Rosjankami 4:7[3]. Jej drużyna będzie reprezentować Szwecję na MŚJ 2013.
Również seniorskie drużyny McManus należą do krajowej czołówki. W rozgrywkach Elitserien 2009/2010 zespół z Granit-Gävle Curlingklubb zajął 5. miejsce[4]. Rok później uplasował się na 4. pozycji, przegrywając dolny mecz Page play-off z zespołem Anette Norberg[5]. W rozgrywkach 2011/2012 ekipa doszła do finału. Także ze srebrnymi medalami zawodniczki wróciły z Mistrzostw Szwecji 2011, rok później zdobyły brązowe krążki.
Sara McManus była rezerwową podczas Mistrzostw Europy 2014. Nie wystąpiła w żadnym ze spotkań, Szwedki z bilansem 5 wygranych i 4 przegranych meczów zajęły 5. miejsce[6]. W lutym 2015 Sara dowodziła szwedzką reprezentacją na Zimowej Uniwersjadzie. Szwedki w fazie grupowej zajęły 2. miejsce. W półfinale uległy 4:10 Rosjankom (Anna Sidorowa) i w małym finale 7:8 Szwajcarkom (Michèle Jäggi)[7].
W 2015 roku wraz z Sofią Mabergs dołączyła do Anny Hasselborg in Agnes Knochenhauer[8], tworząc drużynę, która zdobyła m.in. dwa złote i jeden brązowy medal olimpijski.
Życie prywatne
Jest córką byłego piłkarza Stuarta McManusa.
Drużyny
Seniorskie
| Czwarta | Trzecia | Druga | Otwierająca | |
|---|---|---|---|---|
| 2015 – | Anna Hasselborg | Sara McManus | Agnes Knochenhauer | Sofia Scharback |
| 2014/2015 | Sara McManus | Jonna McManus | ||
| 2010/2014 | Jonna McManus | Sara McManus | Anna Huhta | Sofia Mabergs |
| 2009/2010 | Anna Hasselborg | Jonna McManus | Agnes Knochenhauer | Sara McManus |
| 2008/2009 | Jonna McManus | Sara McManus | Anna Huhta | Izabell Andersson |
Juniorskie
| Czwarta | Trzecia | Druga | Otwierająca | |
|---|---|---|---|---|
| 2012/2013 | Sara McManus | Sofia Mabergs | Rosalie Egli | Malin Ekholm |
| 2011/2012 | Anna Huhta | Marina Stener | Sofia Mabergs | |
| 2010/2011 | Jonna McManus | Sara McManus | Anna Huhta | |
| 2009/2010 | Anna Hasselborg | Jonna McManus | Agnes Knochenhauer | Anna Huhta |
| 2008/2009 | Jonna McManus | Sara McManus | Anna Huhta | Moa Söderberg |
Przypisy
- ↑ MŚJ 2010 w bazie Światowej Federacji Curlingu (ang.)
- ↑ MŚJ 2011 w bazie Światowej Federacji Curlingu (ang.)
- ↑ MŚJ 2012 w bazie Światowej Federacji Curlingu (ang.)
- ↑ Elitserien 2009-2010. [dostęp 2013-02-17].
- ↑ Elitserien Damer 2010/2011. [dostęp 2013-02-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-12-05)].
- ↑ ME 2014 w bazie Światowej Federacji Curlingu (ang.)
- ↑ ZU 2015 w bazie Światowej Federacji Curlingu (ang.)
- ↑ Detaljen på isen som får mig att vilja gråta [online], www.expressen.se, 22 lutego 2026 [dostęp 2026-02-25] (szw.).
Bibliografia
- Sara McManus w bazie Światowej Federacji Curlingu (ang.)