Sartoryt

Sartoryt

Sartoryt z Szwajcarii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	PbAs2S4[1][2]
Twardość w skali Mohsa	3[1][2]
Przełam	muszlowy[1][2]
Łupliwość	niewyraźna/słaba[1][2]
Pokrój kryształu	słupkowy, igiełkowy[2]
Przezroczystość	nieprzezroczysty[1]
Układ krystalograficzny	jednoskośny[1][2]
Klasa krystalograficzna	pryzmatyczna[1]
Właściwości mechaniczne	kruchy[1][2]
Gęstość	5,05–5,12 g/cm3[1][2]
Właściwości optyczne
Barwa	szara, szaroczarna[1][2]
Rysa	brunatna, czekoladowobrązowa[1][2]
Połysk	metaliczny[1][2]
Inne	anizotropia: słaba[1] pleochroizm: słaby[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	2.HC.05a[1]

Sartoryt – bardzo rzadki minerał z gromady siarczków^[1].

Krystalizuje w układzie jednoskośnym^[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju słupkowym lub igiełkowym^[2]. Występuje w zbitych skupieniach wrośniętych^[1]. Jest minerałem kruchym i nieprzezroczystym^[1][2]. Posiada brunatną rysę oraz metaliczny połysk^[1][2].

Występuje w marmurach dolomitowych w postaci druz lub skupień wrosłych^[2], a także w złożach hydrotermalnych w dolomitach^[1]. Towarzyszą mu zwykle dolomit, piryt, realgar, sfaleryt oraz baryt^[1][2].

Typowym miejscem występowania jest Szwajcaria^[1]. Spotykany ponadto w Argentynie, Austrii, Azerbejdżanie, Chinach, na Węgrzech, we Włoszech, Japonii, Rosji, Hiszpanii i Stanach Zjednoczonych (Kolorado, Nowy Jork)^[1].