Sarutahiko

Sarutahiko na XIX-wiecznej ilustracji

Sarutahiko (jap. 猿田毘古神 Sarutahiko no Kami; Wrażliwy Młodzian Który Ustępuje) – w mitologii japońskiej falliczne bóstwo płodności[1.1]. Mąż bogini Amenouzume[2], był przewodnikiem Ninigi podczas jego zejścia na ziemię[3][1.2]. Miał dać początek rodowi Sarume[1.3].

Spotkanie z Amenouzume

Sarutahiko spotkał Amenouzume po raz pierwszy, gdy bóstwa towarzyszące Ninigiemu szykowały się do drogi na ziemię. Według Kojiki na rozstaju ośmiu niebieskich szlaków Sarutahiko zastąpił drogę towarzyszom wnuka Amaterasu, a bił od niego tak silny blask, że rozświetliły się niebo i ziemia. W orszaku było wielu potężnych bogów, lecz na spotkanie z groźnie wyglądającym bóstwem wysłano wesołą Amenouzume[1.2][4.1].

Bogowie nakazali, aby bogini sprawdziła, czy olbrzym ma wrogie zamiary wobec orszaku Ninigiego. Bogini bez strachu podeszła do nieznajomego, roześmiała się, obnażyła swoje piersi oraz łono i zapytała, dlaczego stanął na ich drodze. Sarutahiko zaskoczony takim powitaniem odpowiedział, że chciałby służyć wnukowi bogini słońca i pragnie zostać jego przewodnikiem. Kiedy boski orszak zszedł na ziemię, Ninigi nakazał, by dzielna bogini odprowadziła boga w jego rodzinne strony i została jego żoną[1.2][4.2]

W starożytnych kronikach znajduje się wzmianka o tym, że boska para brała również udział przy podporządkowywaniu Ninigiemu mieszkańców mórz[1.2].

Śmierć Sarutahiko

Zginął poprzez utonięcie podczas połowów w morzu w Azaka, wciągnięty pod wodę przez olbrzymiego małża[1.1]. Przy tej okazji nadano mu trzy kolejne imiona przeistaczając go tym samym w apoteozę trzech faz tonięcia:

  1. Sokodokumitama – Duch Osiągania Dna
  2. Tsubutatsumitama – Duch Powstawania Bąbli
  3. Awasakumitama – Duch Wypłynięcia Piany

Ponieważ olbrzym był niegdyś przewodnikiem Ninigiego, po śmierci został uznany za strażnika dróg morskich i lądowych[1.1].

Kult boga

Poświęcone Sarutahiko chramy to Sarutahiko-jinja w Ise i Tsubaki-taisha w Suzuka.

Przypisy

  1. Agnieszka Kozyra: Mitologia japońska.
    1. 1 2 3 S. 133.
    2. 1 2 3 4 S. 132-133.
    3. ↑ S. 130.
  2. ↑ Niektórzy komentatorzy nie uznają Sarutahiko i Amenouzume za małżeństwo.
  3. ↑ Sarudahiko, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2010-12-13] (ang.).
  4. Wiesław Kotański: Japońskie opowieści o bogach.
    1. ↑ S. 212-213.
    2. ↑ S. 216-218.

Bibliografia

  • Jolanta Tubielewicz: Mitologia Japonii. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1980. ISBN 83-221-0109-0.
  • Wiesław Kotański: Japońskie opowieści o bogach. Warszawa: Iskry, 1983. ISBN 83-207-0196-1.
  • Agnieszka Kozyra: Mitologia japońska. Warszawa: Wydawnictwo Szkolne PWN, 2011. ISBN 978-83-262-1002-0.