Seamanit
 okaz z Australii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Mn2+3[B(OH)4](PO4)(OH)2[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
4[1] |
| Łupliwość |
wyraźna/dobra[1] |
| Pokrój kryształu |
pręcikowy, igiełkowy, pryzmatyczny, wydłużony[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
rombowy[1] |
| Klasa krystalograficzna |
dwupiramidalna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
3,08 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
żółta, różowa, żółtobrązowa[1] |
| Rysa |
biała[1] |
| Połysk |
szklisty, półszklisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,640 1,665 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,025[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
6.AC.65[1] |
Seamanit – bardzo rzadki minerał z klasy boranów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie rombowym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju pręcikowym, wydłużonym, igiełkowym oraz pryzmatycznym[1][2]. Jest minerałem kruchym i przezroczystym[1][2]. Posiada białą rysę oraz szklisty bądź półszklisty połysk[1][2].
Występowanie
Występuje w szczelinach silnie spękanej i silnie żelazistej skały krzemionkowej[1][2]. Towarzyszą mu najczęściej shigait, sussexit, kalcyt, triploidit, hematyt, rodochrozyt, limonit[1][2]. Spotykany jedynie w Australii (Australia Południowa) i Stanach Zjednoczonych (Michigan)[1].