Serie widmowe wodoru

Serie widmowe wodoru – grupy linii widmowych, zwane seriami widmowymi, powstające w wodorze w wyniku przejść kwantowych między poziomami o różnej energii.

Wyróżnia się:

Każda seria emisyjna określa przejście na dany poziom energetyczny, a absorpcyjna na przejście z danego poziomu energetycznego.

Długość fali fotonu emitowanego lub absorbowanego przez swobodny, znajdujący się w próżni atom wodoru przy przejściu elektronu z jednego poziomu energii na inny określa wzór Rydberga, będący uogólnieniem wzoru Balmera:

gdzie:

  • – długość fali promieniowania,
  • – główna liczba kwantowa orbitalu o większej energii, z którego przechodzi elektron emitując foton, lub na który wchodzi elektron absorbując foton,
  • – główna liczba kwantowa orbitalu o mniejszej energii, na który przechodzi elektron podczas emisji fotonu, lub z którego przechodzi podczas absorpcji fotonu,
  • – stała Rydberga dla nieruchomego jądra o nieskończonej masie:

gdzie:

– masa elektronu,
– ładunek elementarny (ładunek elektronu),
– stała Plancka,
– prędkość światła w próżni.
Linie widmowe wodoru, długość fali w skali logarytmicznej

Serie widmowe emisyjne w atomie wodoru to, według orbitalu o niższej energii:

  1. seria Lymana, przejście na orbital n = 1 (inaczej seria K)
  2. seria Balmera, przejście na orbital n = 2 (inaczej seria L)
  3. seria Paschena, przejście na orbital n = 3 (inaczej seria M)
  4. seria Bracketta, przejście na orbital n = 4 (inaczej seria N)
  5. seria Pfunda, przejście na orbital n = 5 (inaczej seria O)
  6. seria Humphreysa, przejście na orbital n = 6 (inaczej seria P)

Analogicznie powstają serie widmowe absorpcyjne, przy czym elektron w tym przypadku przechodzi z podanych wyżej orbitali na orbitale o wyższej energii.

Zobacz też