Siarczan srebra(II)

Siarczan srebra(II)
Nazewnictwo
	Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
konst.	siarczan monosrebra
addyt.	tetraoksydosiarczan(2−) srebra(2+)
	Inne nazwy i oznaczenia
półsyst.	siarczan srebra(II)
Stocka	siarczan(VI) srebra(II)
	Ogólne informacje
	Charakterystyka fizyczna
	czarny proszek
Wzór chemiczny	AgSO4
• zapis Hilla	AgO4S
Masa molowa	203,93 g/mol
Niebezpieczeństwa
	Globalnie zharmonizowany system; klasyfikacji i oznakowania chemikaliów
	Wiarygodne źródła oznakowania tej substancji; według kryteriów GHS są niedostępne.
	Podobne związki
Inne aniony	AgF2
Inne kationy	Ag2SO4, CuSO4

Siarczan srebra(II), nazwa Stocka: siarczan(VI) srebra(II), AgSO₄ – nieorganiczny związek chemiczny z grupy siarczanów, sól kwasu siarkowego i srebra na II stopniu utlenienia.

Otrzymywanie

Siarczan srebra(II) uzyskano w roku 1964 w postaci roztworu w kwasie siarkowym w wyniku rozpuszczania w tym kwasie tlenku srebra(II) (AgO) oraz poprzez elektrolizę nadchloranu srebra(I) (AgClO₄), również w kwasie siarkowym^[1].

Siarczan srebra(II) w postaci stałej otrzymany został po raz pierwszy w roku 2010 przez polsko-słoweński zespół kierowany przez Wojciecha Grochalę (Uniwersytet Warszawski). Opublikowano dwie metody syntezy^[2]:

Z heksafluoroantymonianu(V) srebra(II):
Ag(SbF₆)₂ + K₂SO₄ → AgSO₄↓ + 2KSbF₆
Reagenty zmieszano z zestalonym bezwodnym fluorowodorem w temperaturze −196 °C i ogrzano do temperatury topnienia HF (−83 °C); pojawił się wówczas czarny osad AgSO₄.
Z fluorku srebra(II):
AgF₂ + H₂SO₄ → AgSO₄↓ + 2HF↑
Fluorek srebra(II) rozpuszczono w kwasie siarkowym w temperaturze −35 °C. Po ustąpieniu wydzielania fluorowodoru odsączono czarny osad AgSO₄. Uzyskany produkt był czystszy niż w metodzie 1.

Właściwości

Siarczan srebra(II) krystalizuje w układzie trójskośnym. Ze względu na konfigurację elektronową srebra(II) 4d⁹ wykazuje właściwości paramagnetyczne. W temperaturze powyżej 120 °C rozkłada się z wydzieleniem tlenu do pirosiarczanu srebra(I), a przy dalszym ogrzewaniu powyżej 250–370 °C do siarczanu srebra(I) z wydzieleniem trójtlenku siarki^[2]:

4AgSO₄ → 2Ag₂S₂O₇ + O₂↑ → 2Ag₂SO₄ + 2SO₃↑

We wszystkich istotnych właściwościach fizykochemicznych wykazuje znaczną odmienność w stosunku do pokrewnego bezwodnego siarczanu miedzi(II) (CuSO₄)^[2].

Przypisy

↑ G.A.G.A. Rechnitz G.A.G.A., S.B.S.B. Zamochnick S.B.S.B., Spectrophotometric investigation of the nature and stability of silver(II) in acidic sulphate media, „Talanta”, 11 (12), 1964, s. 1651–1655, DOI: 10.1016/0039-9140(64)80249-6 (ang.).
1 2 3 Przemysław J.P.J. Malinowski Przemysław J.P.J. i inni, Ag^IISO₄: A Genuine Sulfate of Divalent Silver with Anomalously Strong One-Dimensional Antiferromagnetic Interactions, „Angewandte Chemie International Edition”, 49 (9), 2010, s. 1683–1686, DOI: 10.1002/anie.200906863 (ang.).

[Rechnitz-1] G.A.G.A. Rechnitz G.A.G.A., S.B.S.B. Zamochnick S.B.S.B., Spectrophotometric investigation of the nature and stability of silver(II) in acidic sulphate media, „Talanta”, 11 (12), 1964, s. 1651–1655, DOI: 10.1016/0039-9140(64)80249-6 (ang.).

[Malinowski-2] 1 2 3 Przemysław J.P.J. Malinowski Przemysław J.P.J. i inni, Ag^IISO₄: A Genuine Sulfate of Divalent Silver with Anomalously Strong One-Dimensional Antiferromagnetic Interactions, „Angewandte Chemie International Edition”, 49 (9), 2010, s. 1683–1686, DOI: 10.1002/anie.200906863 (ang.).

[1]

[2]