Siarczek kadmu
|
|
|
|
| Ogólne informacje |
| Charakterystyka fizyczna |
| żółty proszek |
|
| Wzór Hilla |
CdS |
| Masa molowa |
144,48 g/mol |
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
1306-23-6 |
| PubChem |
14783 |
| InChI |
InChI=1S/Cd.S
|
| InChIKey |
FRLJSGOEGLARCA-UHFFFAOYSA-N, CJOBVZJTOIVNNF-UHFFFAOYSA-N
|
|
|
|
| Niebezpieczeństwa |
Globalnie zharmonizowany system
klasyfikacji i oznakowania chemikaliów[1] |
|
|
| Zwroty H |
H302, H341, H350, H361fd, H372, H410 |
| Zwroty P |
P201, P202, P260, P273, P301+P312, P308+P313 |
|
| Numer RTECS |
EV3150000 |
|
| Podobne związki |
| Inne kationy |
siarczek cynku, siarczek rtęci(II) |
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
Siarczek kadmu, CdS – nieorganiczny związek chemiczny z grupy siarczków, sól kwasu siarkowodorowego i kadmu na II stopniu utlenienia. Występuje w przyrodzie jako minerał w postaci krystalicznej (grenokit) i amorficznej (ma zabarwienie żółte, pomarańczowe lub brunatne).
Pokrewnymi substancjami są tzw. selenosiarczki kadmu, będące roztworami stałymi Cd(S1−xSex), które wraz ze wzrostem zawartości atomów selenu mają barwę od żółtej (czystego siarczku kadmu, żółcieni kadmowej), przez pomarańczową (oranże kadmowe), po czerwoną i ciemnoczerwoną (czerwienie kadmowe)[3]. Stosowane są one jako pigmenty m.in. do tworzyw sztucznych, farb, tuszów, czy emalii[4].
Przypisy
- 1 2 Siarczek kadmu [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 22 lipca 2022, numer katalogowy: 217921 [dostęp 2023-02-03] .
- 1 2 Cadmium sulfide, [w:] GESTIS-Stoffdatenbank [online], Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung, ZVG: 2150 [dostęp 2023-02-03] (niem. • ang.).
- ↑ Industrial Inorganic Pigments, GunterG. Buxbaum (red.), wyd. 2, Wiley-VCH, 1998, s. 108, ISBN 3-527-28878-3 (ang.).
- ↑ Norman N.N.N. Greenwood Norman N.N.N., AlanA. Earnshaw AlanA., Chemistry of the Elements, wyd. 2, Oxford–Boston: Butterworth-Heinemann, 1997, s. 749, DOI: 10.1016/C2009-0-30414-6, ISBN 0-7506-3365-4 (ang.).
