Siarhiej Alejnik
 | |
| Data urodzenia |
28 stycznia 1965 |
|---|---|
| Członek Rady Republiki Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi VIII kadencji | |
| Okres |
od 27 czerwca 2024 |
| Przynależność polityczna |
bezpartyjny |
| Minister spraw zagranicznych Republiki Białorusi | |
| Okres |
od 13 grudnia 2022 |
| Przynależność polityczna |
bezpartyjny |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Ambasador Republiki Białorusi w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej i równocześnie w Irlandii | |
| Okres |
od 8 stycznia 2013 |
| Poprzednik |
Alaksandr Michniewicz |
| Następca | |
| Ambasador Republiki Białorusi przy Stolicy Apostolskiej i równocześnie przy Zakonie Maltańskim | |
| Okres |
od 2008 |
| Poprzednik |
Uładzimir Karalou |
| Następca |
Juryj Ambraziewicz |
Siarhiej Fiodarawicz Alejnik biał. Сяргей Фёдаравіч Алейнік, ros. Сергей Фёдорович Алейник; ur. 28 stycznia 1965 w Mińsku) – białoruski dyplomata, w latach 2022–2024 minister spraw zagranicznych Białorusi, od 2024 roku członek Rady Republiki Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi VIII kadencji.
Życiorys
Urodził się 28 stycznia 1965 roku w Mińsku w Białoruskiej SRR, ZSRR. W 1986 roku ukończył z wyróżnieniem Wydział Tłumaczeń Mińskiego Państwowego Instytutu Pedagogicznego Języków Obcych. W latach 1992–1993 studiował na Akademii Dyplomatycznej w Wiedniu. Posługuje się językami angielskim i niemieckim[1].
W latach 1986–1988 pracował jako zastępca sekretarza Komitetu Komsomołu Mińskiego Państwowego Pedagogicznego Instytutu Języków Obcych. W latach 1988–1992 służył w szeregach Sił Zbrojnych ZSRR. W latach 1992–1993 był III sekretarzem Wydziału Konsularnego MSZ Białorusi. W latach 1993‒1994 pełnił funkcję kierownika Wydziału Paszportowo-Wizowego Wydziału Konsularnego MSZ Białorusi. W latach 1994‒1995 pracował jako zastępca kierownika Wydziału Protokołu Państwowego, zastępca kierownika Służby Protokołu Państwowego MSZ Białorusi. W latach 1995‒1996 był konsulem i kierownikiem misji zagranicznej Białorusi w Hadze. W latach 1996‒1999 pełnił funkcję radcy Ambasady Białorusi w Królestwie Niderlandów, stałego przedstawiciela Białorusi przy Radzie Wykonawczej Organizacji ds. Zakazu Broni Chemicznej. W latach 1999‒2002 pracował jako pełniący obowiązki kierownika, kierownik Służby Protokołu Państwowego MSZ Białorusi. Od 2002[1] do 9 stycznia 2009 roku był stałym przedstawicielem Białorusi przy Biurze ONZ i innych organizacjach międzynarodowych w Genewie[2]. Do 27 marca 2025 roku był ambasadorem Białorusi przy Stolicy Apostolskiej i równocześnie przy Zakonie Maltańskim[3]. Od 9 stycznia 2009 roku[4] do 2013 roku pełnił funkcję wiceministra spraw zagranicznych Białorusi[1]. Od 8 stycznia 2013 roku pracował jako ambasador Białorusi w Wielkiej Brytanii i równocześnie w Irlandii[5] jednocześnie będąc ambasadorem przy Stolicy Apostolskiej i przy Zakonie Maltańskim oraz przedstawicielem Białorusi przy Międzynarodowej Organizacji Morskiej[1]. 20 lipca 2020 roku został zdymisjonowany ze stanowisk ambasadora w Wielkiej Brytanii i Irlandii oraz przedstawiciela przy Międzynarodowej Organizacji Morskiej[6]. W latach 2020‒2022 był wiceministrem spraw zagranicznych Białorusi. Od lutego do grudnia 2022 roku pełnił funkcję pierwszego wiceministra spraw zagranicznych Białorusi. Od 13 grudnia 2022[7][1] do 27 czerwca 2024 roku[8] był ministrem spraw zagranicznych Białorusi[7][1].
27 czerwca 2024 roku[8] został mianowany przez Alaksandra Łukaszenkę członkiem Rady Republiki Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi VIII kadencji. Pełni w niej funkcję przewodniczącego Stałej Komisji ds. Międzynarodowych i Bezpieczeństwa Państwowego[7].
Życie prywatne
Siarhiej Alejnik jest żonaty, ma dwóch synów[1].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 Міністр і намеснікі міністра замежных спраў Беларусі. Ministerstwo Spraw Zagranicznych Białorusi. [dostęp 2025-10-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-06-27)]. (biał.).
- ↑ https://web.archive.org/web/20200117072848/http://pravo.levonevsky.org:80/bazaby09/sbor00/text00016.htm
- ↑ https://pravo.by/upload/docs/op/P32500119_1743109200.pdf
- ↑ С. Сидорский: Постановление Совета Министров Республики Беларусь от 9 января 2009 г. № 12. Narodowy Internetowy Portal Prawny Republiki Białorusi, 2020-01-09. [dostęp 2025-11-05]. (ros.).
- ↑ А. Лукашенко: Указ Президента Республики Беларусь от 8 января 2013 г. № 5. kodeksy-by.com, 2020-01-09. [dostęp 2025-11-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-08-19)]. (ros.).
- ↑ А. Лукашенко: Указ Президента Республики Беларусь от 20 июля 2020 г. № 280. Narodowy Internetowy Portal Prawny Republiki Białorusi, 2020-07-20. [dostęp 2025-11-05]. (ros.).
- 1 2 3 Алейник Сергей Федорович. Rada Republiki Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi. [dostęp 2025-10-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-09-01)]. (ros.).
- 1 2 https://reform.news/lukashenko-smenil-alejnika-na-ryzhenkova-i-otpravil-ministra-promyshlennosti-poslom-v-rossiju