Siemion Frank

Siemion Frank

Data urodzenia	1877
Data śmierci	1950
profesor
Specjalność: filozofia, psychologia, literaturoznawstwo
Alma Mater	Uniwersytet Moskiewski Uniwersytet Kazański
Uczelnia	Uniwersytet Petersburski Uniwersytet Saratowski Uniwersytet Moskiewski

Siemion Ljudwigowicz Frank (ros. Семён Людвигович Франк, 1877, zm. 1950) – rosyjski filozof, psycholog, literaturoznawca, jeden z przedstawicieli filozofii wszechjedności^[1].

Urodził się w rodzinie lekarza^[2]. Studiował na wydziale prawa Uniwersytetu Moskiewskiego (1894–1898), absolwent Uniwersytetu Kazańskiego (1901). W latach 1899–1901 studiował filozofię w Niemczech. Od 1898 jawny marksista, towarzysz Piotra Struwe, z którym w latach 1902–1906 współpracował w czasopismach „Wyzwolenie”, „Gwiazda Polarna”. Uczestniczył w opracowaniach zbiorowych „Problemy idealizmu” (1902) i „Wiechi” (1909). Od 1905 roku członek Partii Kadetów. Od 1907 stały współpracownik gazety „Myśl rosyjska”. W 1912 roku przyjął prawosławie.

Od 1912 roku był zatrudniony jako privatdozent na Uniwersytecie Petersburskim. Od 1917 kierowca katedry i dziekan Wydziału Historyczno-Filozoficznego Uniwersytetu Saratowskiego, w 1921 podjął pracę w Katedrze filozofii Uniwersytetu Moskiewskiego. W 1922 roku został wydalony ze Związku Radzieckiego^[3] (zobacz również: Statek filozofów). Mieszkał i nauczał w Berlinie, następnie we Francji (1938–1945) i w Londynie (1945–1950).

Filozofia Franka stanowiła kontynuację filozoficznej tradycji apofatycznej, wywodzącej się od Platona i neoplatończyków poprzez Mistrza Eckharta i Mikołaja z Kuzy^[4].

Wydał prace z dziedziny filozofii religii, m.in. książki Filozofia i życie (1910), Dusza człowieka (1917), Rozprawa o metodologii nauk społecznych (1922), Sens życia (1926), Duchowe podstawy społeczeństwa (1930), Niezrozumiałe (1938), Rzeczywistość i człowiek. Metafizyka ludzkiej egzystencji (1947), Światło w ciemności (1949)^[5] .

Polskie przekłady

• S. L. Frank: Niepojęte. Ontologiczny wstęp do filozofii religii. Przeł. T. Obolevitch. Tarnów: Biblos, 2007.

polskojęzyczna

• Lilianna Kiejzik: Wszechjedność jako symbol. W: Symbol w kulturze rosyjskiej. Redakcja naukowa Krzysztof Duda i Teresa Obolevitch. Kraków: Wyższa Szkoła Filozoficzno-Pedagogiczna „Ignatianum”, Wydawnictwo WAM, 2010, s. 91–113, seria: Humanitas. Studia Kulturoznawcze. ISBN 978-83-7505-620-4. (pol.).

obcojęzyczna

• Igor Abrosimow: Советская Россия: 1917-1991 – государство, политика, экономика, наука, культура, литература, искусство. proza.ru, 2009.
• Е. Н. Некрасова: ФРАНК Семен Людвигович. W: Filozofia. Słownik Encyklopedyczny. Под ред. А. А. Ивина. М.: Гардарики, 2004, s. 939–940. ISBN 5-8297-0050-6. (ros.).
• ФРАНК Семен Людвигович. W: Философы России XIX—XX столетий. Биографии, идеи, труды. Pod redakcją Piotra Aleksiejewa. Wyd. 3, poprawione i uzupełnione. Moskwa: Академический проект, 1999, s. 841–843. ISBN 5-8291-0003-7.