Siergiej Chorużyj
Siergiej Siergiejewicz Chorużyj (w piśmiennictwie polskim także Sergiusz Chorużyj, ros. Серге́й Сергеевич Хоружий, ur. 5 października 1941 w Skopinie, zm. 22 września 2020[1]) – radziecki i rosyjski fizyk, matematyk, filozof, teolog prawosławny i tłumacz.
Życiorys
Urodzony w Skopinie. Syn zamordowanej w 1942 przez Niemców działaczki komunistycznej Wiery Choruży i Siergieja Gawriłowicza Korniłowa (ros. Сергей Гаврилович Корнилов) – pilota, który zginął w 1941[2]. Został wychowany przez krewnych swojej matki. W 1958 roku, po ukończeniu szkoły średniej w Moskwie, wstąpił na wydział fizyki Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego. W 1964 roku ukończył studia na Wydziale Teorii Kwantowej i Fizyki Statystycznej. W 1967 roku ukończył studia podyplomowe w Instytucie Matematycznym Stiekłowa (MIAN). Temat jego pracy kandydackiej to „Problemy aksjomatycznej teorii dyspersji” (ros. Проблемы аксиоматической теории рассеяния). Pracował w MIAN (od 1967 roku).
W 1968 roku przyjął prawosławie i został ochrzczony[3]. Doktor nauk fizycznych i matematycznych (1976). Temat pracy doktorskiej – „Algebraiczna kwantowa teoria pola z regułami superotrotropicznymi”.
Od 1993 roku był członkiem Rosyjskiej Akademii Nauk Przyrodniczych. Profesor filozofii, Instytut Filozofii Rosyjskiej Akademii Nauk. Profesor filozofii na Uniwersytecie Państwowym im. Jarosława Mądrego w Nowogrodzie Wielkim. Założyciel i dyrektor Instytutu Antropologii Synergicznej (2005). Członek rady redakcyjnej czasopisma „Visual Theology”. Był członkiem Synodalnej Biblijnej Komisji Teologicznej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Jego ambicje wykraczały poza akademicko pojętą historię filozofii – nie tylko badał on przeszłość rosyjskiej myśli, ale i chciał zaprojektować jej przyszłość[4].
Redaktor wydań dzieł Pawła Fłorienskiego, Siergieja Bułgakowa, Lwa Karsawina, przewodniczący Komisji Upowszechniania Dziedzictwa Filozoficznego P. Fłorienskiego, L. Karsawina, Aleksieja Łosiewa; członek rady redakcyjnej czasopisma „Dzieła teologiczne” (prace teoretyczne).
Był znany jako tłumacz i komentator wielu dzieł irlandzkiego pisarza Jamesa Joyce'a, m.in. jego powieści Ulisses[3].
Pochowany na Cmentarzu Mitińskim w Moskwie[5].
Przypisy
- ↑ Умер переводчик “Улисса” и физик-теоретик Сергей Хоружий, „BBC News Русская служба”, 22 września 2020 [dostęp 2020-09-23] (ros.).
- ↑ Корнилов Сергей Гаврилович // Пинчуки и пинчане. 17 апреля 2018.
- 1 2 Столяров 2004 ↓, s. 958.
- ↑ Mazurek 2008 ↓, s. 14.
- ↑ Могилы знаменитостей. Московский некрополь. ХОРУЖИЙ Сергей Сергеевич (1941 – 2020)
Bibliografia
- S. Chorużyj, Filozofia i teologia: Stare i nowe paradygmaty relacji, Elpis 12/21-22 (2010), s. 221–244.
- Ł. Leonkiewicz, Antropologia synergiczna w ujęciu S.S. Chorużyja, praca magisterska, Warszawa 2009.
- Sławomir Mazurek: Rosyjski renesans religijno-filozoficzny. Warszawa: Wydawnictwo IFiS PAN, 2008. ISBN 978-83-7388-161-7.
- А. А. Столяров: ХОРУ́ЖИЙ Сергей Сергеевич. W: Filozofia. Słownik Encyklopedyczny. Под ред. А. А. Ивина. М.: Гардарики, 2004, s. 958–959. ISBN 5-8297-0050-6. (ros.).
- ISNI: 0000000111034503
- VIAF: 53214250
- LCCN: n87854743
- GND: 103625836
- BnF: 13479248f
- SUDOC: 035298278
- SBN: RMSV000494
- NKC: js20241213723
- NTA: 082518467
- BIBSYS: 38600
- CiNii: DA02009618
- PLWABN: 9810548623005606
- NUKAT: n97060105
- J9U: 987007303226705171
- LNB: 000026570
- LIH: LNB:P8V;=BK
- WorldCat: E39PBJyX3b4y6MT4cX6PDcTCQq