Siergiej Dorenko

Siergiej Dorenko

Сергей Доренко

Siergiej Dorenko (2017)
Data i miejsce urodzenia	18 października 1959 Kercz
Data i miejsce śmierci	9 maja 2019 Moskwa
Zawód, zajęcie	dziennikarz
Narodowość	rosyjska
Alma Mater	Uniwersytet Przyjaźni Narodów im. Patrice’a Lumumby w Moskwie
Partia	Komunistyczna Partia Federacji Rosyjskiej (2003–2012)

Siergiej Leonidowicz Dorenko, ros. Сергей Леонидович Доренко (ur. 18 października 1959 w Kerczu, zm. 9 maja 2019 roku w Moskwie^[1][2]) – rosyjski dziennikarz i pisarz.

Ukończył Rosyjski Uniwersytet Przyjaźni Narodów im. Patrice’a Lumumby. W latach 1982–1984 pracował jako tłumacz w Angoli, następnie w latach 1984–1985 jako mechanik samolotów An-12^[1].

W 1985 roku rozpoczął pracę jako dziennikarz telewizyjny. W 1993 roku nawiązał współpracę z hiszpańskim oddziałem CNN jako korespondent i komentator. W 1995 roku związał się ze stacją telewizyjną ORT (później: Pierwyj kanał). Od listopada 1999 do września 2000 roku sprawował funkcję zastępcy dyrektora generalnego ORT, na czele którego stał Konstantin Ernst. W latach 1999–2000 wielokrotnie podróżował do Czeczenii, gdzie toczyła się wojna^[1].

Zyskał szeroki rozgłos jesienią 1999 roku za sprawą emisji materiałów krytykujących politykę mera Moskwy Jurija Łużkowa i premiera Rosji Jewgienija Primakowa^[1]. We wrześniu 2000 roku został zwolniony po emisji programu, w którym krytykował przebieg akcji ratunkowej załogi okrętu podwodnego K-141 Kursk^[1][3]. Po zwolnieniu nie kontynuował pracy w telewizji^[3].

W 2003 roku został członkiem Komunistycznej Partii Federacji Rosyjskiej^[1][4]. Z partii odszedł w 2012 roku^[1].

W latach 2004–2008 był współpracownikiem radia Echo Moskwy^[1]. W latach 2008–2013 sprawował funkcję redaktora naczelnego radiostacji Russkaja służba nowostiej, a w latach 2014–2019 radiostacji Goworit Moskwa^[1][4]. W latach 2012–2019 prowadził kanał na YouTube Rasstriga oraz kanał na Telegramie o tej samej nazwie^[1].

W 2005 roku wydał powieść 2008, a w 2015 roku książkę publicystyczną Rossija, podjem! Bunt Rasstrigi^[1].

W 2007 roku opublikował wywiad, który przeprowadził w 1998 roku z Aleksandrem Litwinienką i innymi oficerami Federalnej Służby Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej^[3][5]. W wywiadzie oficerowie przyznali, że otrzymali rozkaz zabijania, szantażowania bądź porywania wpływowych polityków i biznesmenów^[3][5].

Po 2014 roku popierał aneksję Krymu przez Rosję oraz władzę Donieckiej i Ługańskiej Republiki Ludowej^[5]. Na mocy listy przygotowanej przez Państwowy Komitet ds. Telewizji i Radiofonii Ukrainy od sierpnia 2015 roku zakazany jest wwóz do Ukrainy książek Dorenki jako publikacji propagujących nienawiść i separatyzm rosyjski^[6].

Według informacji podanych przez TASS i RIA Nowosti, pod koniec życia miał problemy z sercem^[4][3]. Zmarł 9 maja 2019 w Moskwie na skutek pęknięcia aorty podczas jazdy motocyklem^[1][2].