Siergiej Riachowski

Siergiej Riachowski
Rozpruwacz z Bałaszychy
Pełne imię i nazwisko

Siergiej Wasiljewicz Riachowski

Data i miejsce urodzenia

29 grudnia 1962
Sałtykówka

Data i miejsce śmierci

21 stycznia 2005 lub 12 listopada 2007
Solikamsk lub Sosnowka

Siergiej Wasiljewicz Riachowski ros. Сергей Васильевич Ряховский (ur. 29 grudnia 1962 we wsi Sałtykówka, zm. 21 stycznia 2005 w Solikamsku lub 12 listopada 2007 r.[1][2] w Sosnowce) – rosyjski seryjny morderca zwany Rozpruwaczem z Bałaszychy lub Hipopotamem. W latach 1988–1993 zamordował w mieście Bałaszycha 19 osób – 12 kobiet, 5 mężczyzn i 2 chłopców (wg innych danych - 18 osób[3]).

Siergiej Riachowski zabijał swoje ofiary, dusząc je linką lub gołymi rękami. Po dokonaniu morderstwa zawsze gwałcił zwłoki ofiary, a następnie brutalnie je okaleczał, posługując się nożem lub śrubokrętem; kilku ofiarom obciął głowy lub kończyny, innym zmasakrował narządy płciowe.

W kwietniu 1993 roku, w lesie w okolicach Bałaszychy, nieopodal miejsca znalezienia kolejnych zwłok ofiary, funkcjonariusze milicji odkryli drewnianą chatę, w której znaleziono pętlę przymocowaną do sufitu. Milicjanci podejrzewali, iż w chacie tej morderca przygotowuje się do dokonania kolejnych morderstw lub nawet morduje w niej ofiary. Milicjanci przygotowali zasadzkę. 13 kwietnia 1993 roku Riachowski został zatrzymany w momencie, gdy wchodził do chaty. W czasie aresztowania stawiał milicjantom czynny opór.

W czasie przesłuchania, Riachowski szczegółowo opisał, jak zabijał ofiary. Stwierdził również, iż nigdy nie planował kolejnego morderstwa, a zabijał pod wpływem nagłego impulsu nakazującego mu „oczyścić świat z homoseksualistów i prostytutek”. Przyznał jednak, że dwie osoby zabił bez wyraźnego powodu, a cztery po to, by zaspokoić swe seksualne pragnienia.

Biegli psychiatrzy orzekli o tym, że Riachowski jest w pełni sprawny psychicznie i może odpowiadać przed sądem za popełnione przez siebie zbrodnie. Stwierdzono również to, że przyczyną jego nekrofilskich skłonności był uraz w jego ośrodkowym układzie nerwowym. W lipcu 1995 roku Siergiej Riachowski został skazany przez sąd na karę śmierci przez rozstrzelanie, jednak w 1996 roku, w Rosji ogłoszono moratorium na wykonywanie kar śmierci i karę orzeczoną wobec Riachowskiego zmieniono na karę dożywotniego pozbawienia wolności.

Leczył się na gruźlicę, która stała się przyczyną jego śmierci. Zmarł 12 listopada 2005 roku w kolonii karnej o zaostrzonym rygorze w Solikamsku, gdzie odbywał zasądzoną karę[4].

Ofiary

L.p.Nazwisko[5]WiekData morderstwa
1.Anatolij Wilkin[6]4119 czerwca 1988
2.Klaudia Chochłowa704 lipca 1988
3.Nie ujawniona628 września 1988
4.Witalij Zajcew162 stycznia 1989
5.Giennadij Maszkowicz[7]4211 marca 1989
6.Nie ujawniona5830 maja 1989
7.Nie ujawniona539 czerwca 1989
8.Szumakowa4513 lipca 1990
9.Nie ujawnionaB.dSierpień 1990
10.Tatiana Notkina[8]4822 lutego 1991
11.Nie ujawniona6413 sierpnia 1991
12.Nikołaj Biełkin607 września 1992
13.Oleg Bołdin3822 października 1992
14.Nie ujawnionaB.dListopad 1992
15.Nie ujawniona2916 grudnia 1992
16.Nikifor Orłow[9]775 stycznia 1993
17.Olga Szujko[10]5511 marca 1993
18.Rinat Chabibullin[11]148 kwietnia 1993
19.Anna Norsisjan6212 kwietnia 1993

Przypisy

  1. ↑ Hipopotam - Styl życia [online], onet.pl [dostęp 2024-04-25] (pol.).
  2. ↑ Где содержатся маньяки: репортаж из закрытой тюрьмы для смертников - МК [online], mk.ru [dostęp 2024-04-25] (ros.).
  3. ↑ Ведомости – Газета Коммерсантъ № 128 (846) от 12.07.1995 [online], kommersant.ru [dostęp 2024-04-25] (ros.).
  4. ↑ Охотник за проститутками. Столица С, 2008-01-22. [dostęp 2012-08-26]. (ros.).
  5. ↑ Модестов Николай, ВЕЛИКИЙ КОМАНДОР И ЕГО ЖЕРТВЫ - Маньяки & Слепая смерть: Хроника серийных убийств [online], www2.e-reading.bz [dostęp 2026-06-23] [zarchiwizowane z adresu 2019-12-10].
  6. ↑ Wall posts [online], VK [dostęp 2026-06-23] [zarchiwizowane z adresu 2024-12-10] (ang.).
  7. ↑ http://vk.com/wall-221817770_1753
  8. ↑ Wall posts [online], VK [dostęp 2026-06-23] [zarchiwizowane z adresu 2024-12-11] (ang.).
  9. ↑ Wall posts [online], VK [dostęp 2026-06-23] [zarchiwizowane z adresu 2025-09-08] (ang.).
  10. ↑ Wall posts [online], VK [dostęp 2026-06-23] [zarchiwizowane z adresu 2026-04-01] (ang.).
  11. ↑ Wall posts [online], VK [dostęp 2026-06-23] [zarchiwizowane z adresu 2025-09-08] (ang.).

Linki zewnętrzne