Simon Martirosjan

podnoszenie ciężarów
Simon Martirosjan
Սիմոն Մարտիրոսյան
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

17 lutego 1997
Hajkaszen

Wzrost

181 cm

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Armenia
Igrzyska olimpijskie
srebroRio de Janeiro 2016podnoszenie ciężarów
(waga ciężka)
srebroTokio 2020podnoszenie ciężarów
(waga ciężka)
Mistrzostwa świata
złotoAszchabad 2018waga ciężka
złotoPattaya 2019waga ciężka
brązTaszkent 2021waga ciężka
Mistrzostwa Europy
złotoSplit 2017waga ciężka
złotoBatumi 2019waga ciężka
brązFørde 2016waga ciężka

Simon Martirosjan (arm. Սիմոն Մարտիրոսյան, ur. 17 lutego 1997 w Hajkaszen[1]) – ormiański sztangista, dwukrotny medalista olimpijski oraz dwukrotny mistrz świata i Europy.

Na igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro w 2016 roku wywalczył srebrny medal w wadze ciężkiej (do 105 kg). W zawodach tych rozdzielił na podium Ruslana Nurudinova z Uzbekistanu i Kazacha Aleksandra Zajczikowa[2]. Wynik ten powtórzył na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w Tokio, tym razem plasując się między Uzbekiem Akbarem Djurayevem i Łotyszem Artūrsem Plēsnieksem[3].

Ponadto zdobył złote medale w tej samej kategorii wagowej na mistrzostwach świata w Aszchabadzie w 2018 roku[4] i podczas mistrzostw świata w Pattayi rok później[5]. W 2021 roku zaś na mistrzostwach świata uzyskał w dwuboju wynik 416 kg i otrzymał brązowy medal[6].

Zdobył też trzy medale mistrzostw Europy seniorów, złoto w 2017 i 2019 oraz brąz w 2016[7].

Przypisy

  1. ↑ Simon Martirosyan Biography and Olympic Results [online], Sports-Reference.com [dostęp 2018-05-31] [zarchiwizowane z adresu 2019-03-22] (ang.).
  2. ↑ Nurudinov wins Uzbekistan’s first weightlifting medal [online], olympic.org [dostęp 2018-05-31] (ang.).
  3. ↑ Olympedia - Heavyweight (≤109 kilograms), Men
  4. ↑ 2018 IWF World Championships: 109 kg Men (ang.)
  5. ↑ 2019 IWF World Championships: 109 kg Men (ang.)
  6. ↑ IWF World Championships Tashkent 2021 Results Book. iwf.sport, 2021-12-17. s. 7. [dostęp 2021-12-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-12-17)]. (ang.).
  7. ↑ SIMON MARTIROSYAN [online], www.chidlovski.net [dostęp 2021-12-20] (ang.).

Bibliografia