Sistotremastrum

Wielozarodnikowiec
Ilustracja
Wielozarodnikowiec białokremowy (Sistotremastrum niveocremeum)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

grzyby

Typ

podstawczaki

Klasa

pieczarniaki

Rząd

Sistotremastrales

Rodzina

Sistotremastraceae

Rodzaj

wielozarodnikowiec

Nazwa systematyczna
Sistotremastrum J. Erikss.
Symb. bot. upsal. 16(no. 1): 62 (1958)
Typ nomenklatoryczny

Sistotremastrum suecicum Litsch. ex J. Erikss. 1958

Sistotremastrum J. Erikss. (wielozarodnikowiec) – rodzaj grzybów z klasy pieczarniaków (Agaricomycetes)[1]. W Polsce występują dwa gatunki[2].

Charakterystyka

Grzyby kortycjoidalne o owocniku rozpostartym, cienkim, o grubości do 0,2 mm i powierzchni oprószonej lub woskowatej. Hymenofor gładki, system strzępkowy monomityczny. Wszystkie strzępki ze sprzążkami, w gatunkach odontioidalnych z mniej lub bardziej wyraźną różnicą między tramą a subhymenium. U wszystkich gatunków z wyjątkiem jednego występują cystydy i proste lub przypadkowo rozgałęziające się hyfidy. Podstawki maczugowate z 2–4 lub 4–6 sterygmami, zwykle zapadające się na wierzchołku, w stanie dojrzałym często z lekko grubościennymi podstawami. Bazydiospory cienkościenne (ale ściana wyraźna), wąsko elipsoidalne lub jajowate do cylindrycznych, nieamyloidalne, acyjanofilne, z jednorodną zawartością[3].

Występują na spróchniałym drewnie drzew liściastych i iglastych[3].

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Sistotremastraceae, Sistotremastrales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Rodzaj Sistotremastrum utworzył John Eriksson w 1958 r. Gatunkiem typowym jest Sistotremastrum suecicum Litsch. ex J. Erikss. 1958[1]. Polską nazwę nadał Władysław Wojewoda w 2003 r.[2]

Gatunki występujące w Polsce:

Nazwy naukowe na podstawie Index Fungorum[4]. Wykaz gatunków i nazwy polskie według Władysława Wojewody[2].

Przypisy

  1. 1 2 3 Index Fungorum [online] [dostęp 2022-11-22].
  2. 1 2 3 Władysław Wojewoda, Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, s. 628–629, ISBN 83-89648-09-1.
  3. 1 2 Viacheslav Spirin i inni, On Sistotremastrum and similar-looking taxa (Trechisporales, Basidiomycota), „Mycological Progress”, 20, 2021, s. 453–476 [dostęp 2014-02-15].
  4. ↑ Index Fungorum (gatunki) [online] [dostęp 2013-03-05].