Siuzanna Stanik
 | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Wiceprzewodnicząca Sądu Konstytucyjnego Ukrainy | |
| Okres |
od wrzesień 2006 |
| Członkini Sądu Konstytucyjnego Ukrainy | |
| Okres |
od 25 marca 2004 |
| Ministerka sprawiedliwości Ukrainy | |
| Okres |
od sierpień 1997 |
Siuzanna Romaniwna Stanik (ur. 27 września 1954 we Lwowie) – ukraińska prawniczka i polityczka. W latach 1997–2002 ministerka sprawiedliwości Ukrainy, jako pierwsza kobieta na tym stanowisku. Od 2004 do 2010 roku członkini Sądu Konstytucyjnego Ukrainy, od września 2006 roku jego wiceprzewodnicząca.
Życiorys
Stanik urodziła się 27 września 1954 we Lwowie w Ukraińskiej Socjalistycznej Republice Radzieckiej. W 1977 ukończyła z wyróżnieniem studia prawnicze na Lwowskim Uniwersytecie Narodowym im. Iwana Franki. Od 1988 do 1990 roku podjęła studia w Odessie, po których została kandydatem nauk prawnych. W 1978 roku rozpoczęła karierę zawodową. Do 1994 roku pracowała w administracji publicznej, zajmując różne pozycje w rejonie lwowskim i sekretariacie rady ministrów Ukrainy[1][2].
Działalność polityczna
W 1994 roku została powołana wiceministerką sprawiedliwości Ukrainy. Funkcję tę pełniła do 1996 roku. We wrześniu tego samego roku została powołana na stanowisko ministerki ds. rodziny i młodzieży, które piastowała do sierpnia 1997 roku, kiedy to została powołana na ministerkę sprawiedliwości kraju. Została pierwszą kobietą na tym stanowisku w historii Ukrainy. Funkcję tę pełniła do maja 2002 roku[1][3].
Od 1998 do 2002 roku była członkinią Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony Ukrainy. W latach 1997–2004 była przedstawicielką Ukrainy przy Zarządzie Funduszu Narodów Zjednoczonych na rzecz Dzieci. Od 2001 do 2005 roku była stałą przedstawicielką Ukrainy przy Europejskiej Komisji na rzecz Demokracji przez Prawo. Od grudnia 2001 do marca 2004 roku była stałą stałą przedstawicielką Ukrainy przy Radzie Europy oraz ambasadorką Ukrainy w Szwajcarii[1].
Członkini Sądu Konstytucyjnego
25 marca 2004 roku prezydent Ukrainy Łeonid Kuczma powołał ją na członkinię Sądu Konstytucyjnego Ukrainy. We wrześniu 2006 roku została wybrana jego wiceprzewodniczącą. W 2008 Wiktor Juszczenko próbował odwołać ją ze stanowiska, jednak Sąd Najwyższy Ukrainy nakazał przywrócenie jej na stanowisko. Juszczenko ponownie powołał ją do Sądu Konstytucyjnego, jednak kolejnego dnia ponownie odwołał ją ze stanowiska. Stanik po raz kolejny zwyciężyła w Sądzie Najwyższym, jednak nie była w stanie objąć swojego miejsca w Sądzie Konstytucyjnym, z powodu braku wolnego mandatu z nadania prezydenta. W kwietniu 2010 roku zrezygnowała z członkostwa w Sadzie Konstytucyjnym[1][4][5][6][7].
Odznaczenia
Stanik uzyskała następujące odznaczenia[1]:
- Order Księżnej Olgi trzeciej klasy – 1988
- Order Wielkiego Księcia Giedymina (Litwa) – 1998
- Order „Za zasługi” trzeciej klasy – 2004
Przypisy
- 1 2 3 4 5 Suzanna Stanik | Constitutional Court of Ukraine [online], ccu.gov.ua [dostęp 2026-01-01].
- ↑ Index St-Sz [online], rulers.org [dostęp 2026-01-01].
- ↑ Ukraine Ministers [online], www.guide2womenleaders.com [dostęp 2026-01-01].
- ↑ In 2020, Zelensky fired a judge who threatened national security. Now the judge from Vienna is winning the courts against the president and plans to return to the Constitutional Court — the story of Oleksandr Tupytsky [online], babel.ua, 14 maja 2025 [dostęp 2026-01-01] (ang.).
- ↑ Alina Cherviatsova, False Dilemma, „Verfassungsblog”, 2021, DOI: 10.17176/20210121-144606-0, ISSN 2366-7044 [dostęp 2026-01-01].
- ↑ Питання С. Станік [online], Офіційний вебпортал парламенту України [dostęp 2026-01-01] (ukr.).
- ↑ УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА УКРАЇНИ №297/2008 — Офіційне інтернет-представництво Президента України, „Офіційне інтернет-представництво Президента України” [dostęp 2026-01-01] [zarchiwizowane z adresu 2025-08-09] (ukr.).