Skiersobole

Skiersobole
Skersabaliai
Ilustracja
Państwo

 Litwa

Okręg

 wileński

Rejon

wileński

Gmina

Bezdany

Populacja
• liczba ludności


67
(2011)

Położenie na mapie Litwy
Mapa konturowa Litwy, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Skiersobole”
Położenie na mapie rejonu wileńskiego
Mapa konturowa rejonu wileńskiego, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Skiersobole”
Ziemia54°51′40″N 25°34′05″E/54,861000 25,568000

Skiersobole (lit. Skersabaliai) – wieś na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie wileńskim, w gminie Bezdany.

Znajduje się tu przystanek kolejowy Skiersobole, położony na linii Nowa Wilejka – Turmont.

Historia

Pod zaborami i w II Rzeczypospolitej zaścianek. W XIX i w początkach XX w. położone były w Rosji, w guberni wileńskiej, w powiecie wileńskim. Po I wojnie światowej pod administracją polską, w Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich. W latach 1920–1922 w składzie Litwy Środkowej.

Od 11 kwietnia 1922[1] leżały w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie wileńsko-trockim[a], w gminie Niemenczyn. W 1931 miejscowość liczyła 28 mieszkańców, zamieszkałych w 5 budynkach[2].

31 grudnia 2025 roku miejscowość otrzymała status wsi[3].

Uwagi

  1. ↑ Przynależność wojewódzka i powiatowa zmieniała się. W Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich miejscowość leżała w okręgu wileńskim; w Polsce w Ziemi Wileńskiej (1922 - 1926), następnie w województwie wileńskim (1926 - 1945). W ZCZW, na Litwie Środkowej i w początkach przynależności do Polski miejscowość należała do powiatu wileńskiego, następnie do powiatu wileńsko-trockiego.

Przypisy

  1. ↑ Dz. U. z 1922 r. Nr 26, poz. 213 (ISAP)
  2. ↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej.. T. I. Województwo wileńskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1938.
  3. ↑ 954 Dėl Vilniaus rajono savivaldybės gyvenamųjų vietovių teritorijų ribų ir pavadinimų tvarkymo. Teisės aktų registras. [dostęp 2026-01-04]. (lit.).

Bibliografia

  • Skiersobole, pow. wileński, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. X: Rukszenice – Sochaczew, Warszawa 1889, s. 675.
  • Mapa WIG Świętniki. [dostęp 2024-10-27]. (pol.).
  • geoportal.lt. [dostęp 2024-10-27]. (lit. • ang.).