Smarki Smark

Smarki Smark
Ilustracja
Smarki Smark (2008)
Imię i nazwisko

Jerzy Buczkowski

Pseudonim

Smarki Smark, Smarki, Jur, Chudy Smarki, Smarshall Smatters, Smark

Data i miejsce urodzenia

1984
Gorzów Wielkopolski

Instrumenty

sampler, automat perkusyjny

Gatunki

undergroundowy hip-hop, boom bap, jazz-hop, świadomy hip-hop

Aktywność

1999–2013

Powiązania

Kixnare, Dinal, Wankz, W.E.N.A.

Współpracownicy
Adam „Zkibwoy” Rutkowski
Zespoły
Brudne Serca

Smarki Smark, właściwie Jerzy Buczkowski (ur. 1984 w Gorzowie Wielkopolskim[1]) – polski raper, autor tekstów i producent muzyczny, związany z podziemiem hip-hopowym. Oprócz działalności solowej występował również w duecie Brudne Serca ze Zkibwoy'em.

W 2012 został sklasyfikowany na 1. miejscu listy 20 najlepszych polskich raperów wszech czasów według serwisu Porcys[2].

Życiorys

Smarki rozpoczął swoją działalność jako nastolatek pod koniec lat 90., zakładając ze Zkibwoyem (pod pseudonimem Jobikz) skład CMMC (Coś Mądrego Metode Clique), czego skutkiem były dwa wydawnictwa: „Gorzowski styl milczenia” (2000) oraz „Z nutą wrażliwości”. Szczyt jego popularności wypadł na rok 2005, kiedy to we współpracy z Kixnare’em i DJ'em Pyskiem wydał minialbum „Moda na epkę (Najebawszy EP)”, na którym gościnnie pojawił się m.in. Smagalaz (Kedyf i Abel), stając się najpopularniejszym polskim raperem bez oficjalnego kontraktu. Wystąpił gościnnie na płytach Eldo „Człowiek, który chciał ukraść alfabet”, Łona i Webber „Insert EP” i W.E.N.A. „Wyższe dobro”. W 2006 swój wkład włożył w kompilację „JuNouDet” – projektu związanego z trylogią „JuNouMi”. Następnie zaangażował się w powstawanie projektu Brudne Serca, który został porzucony[1].

W 2013 grono fanów zorganizowało billboard w Gorzowie z podziękowaniami dla rapera za jego twórczość[3].

Przypisy

  1. 1 2 Andrzej Cała i inni red., Antologia polskiego rapu, Warszawa: Narodowe Centrum Kultury, 2014, s. 410, ISBN 978-83-7982-040-5 [dostęp 2023-09-29].
  2. ↑ 20 najlepszych polskich raperów wszech czasów [online], www.porcys.com [dostęp 2023-09-29].
  3. ↑ Najlepszy raper bez legalnej płyty. Polska nie zasłużyła na Smarki Smarka [online], Noizz, 11 kwietnia 2020 [dostęp 2023-09-29] (pol.).

Bibliografia

  • Andrzej Cała, Marcin Flint, Kamil Jaczyński, Tomasz Kleyff, Dominika Węcławek: Antologia Polskiego Rapu. Warszawa: Narodowe Centrum Kultury, 2014, s. 409–410. ISBN 978-83-7982-040-5.