Spadek adoniczny

Spadek adoniczny – klauzula wersowa typowa dla heksametru zbudowana z katalektycznej dypodii daktylicznej: akcentowana sylabakrótka sylabakrótka sylabaakcentowana sylabadowolna sylaba

Taką samą postać ma adonius, czyli krótki wers złożony z daktyla i trocheja. Po raz pierwszy został użyty w poezji lesbijskiej. Występował w zakończeniu strofy safickiej będąc jego klauzulą. Adonius używany był m.in. przez Horacego, Katullusa i Senekę. Pindar używał go jako składnika bardziej skomplikowanych metrycznie strof.

Bibliografia

  • Adonius, [w:] Mała Encyklopedia Kultury Antycznej, Warszawa: PWN, 1983, s. 13.
  • Michał Głowiński, Teresa Kostkiewiczowa, Aleksandra Okopień-Sławińska, Janusz Sławiński, Słownik terminów literackich, Wrocław 2002.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.