Sprawa Celliniego
![]() | |
| Gatunek |
komediowy |
|---|---|
| Rok produkcji | |
| Data premiery |
5 maja 1934 |
| Kraj produkcji | |
| Język |
angielski |
| Czas trwania |
80 minut |
| Reżyseria | |
| Scenariusz | |
| Muzyka | |
| Zdjęcia | |
| Scenografia | |
| Kostiumy |
Gwen Wakeling |
| Montaż | |
| Produkcja | |
Sprawa Celliniego (ang. The Affairs of Cellini) – amerykański film kostiumowy z 1934 roku w reżyserii Gregory'ego La Cavy. Rozgrywająca się w XVI-wiecznej Florencji adaptacja sztuki The Firebrand Edwina Justusa Mayera[1].
Fabuła skupia się na zawikłanych romansach, intrygach dworskich i artystycznych ambicjach złotnika i rzeźbiarza Benvenuto Cellini, pokazując zarówno jego talent, jak i skłonność do konfliktów z wpływowymi osobami Florencji. Film ukazuje barwne życie artysty w atmosferze renesansowego dworu, pełne humoru, romansu i dramatycznych wydarzeń[2].
Przedstawiona tematyka uznana została za zbyt prowokacyjną. Kodeks Haysa (kodeks cenzury filmowej) powoli wchodził w życie, więc sceny flirtów i sugestie erotyczne wzbudzały dyskusje. Mimo uzyskania aprobaty PCA (Production Code Administration) po usunięciu części scen i dystrybucji filmu na Wschodnim i Zachodnim Wybrzeżu USA obraz trafił na czarną listę w diecezji katolickiej w Chicago jako niemoralny. Nadano mu kategorię C (condemned – „potępiony”), a kardynał George W. Mundelein ostrzegał, że jego oglądanie może grozić wiecznym potępieniem i zachęcał do jego bojkotu, co ostatecznie przyczyniło się do strat finansowych[3].
Obraz zdobył cztery nominacje do Oscara.
Obsada
- Constance Bennett jako Księżna Florencji
- Fredric March jako Benvenuto Cellini
- Frank Morgan jako Książę Florencji Alessandro
- Fay Wray jako Angela
- Vince Barnett jako Ascanio
- Jessie Ralph jako Beatrice
- Louis Calhern jako Ottaviano
Nagrody i nominacje
| Nazwa nagrody | Wygrane | Nominacje |
|---|---|---|
| Oscar | 1935 bez rezultatu | 1935 Najlepszy aktor pierwszoplanowy Frank Morgan Najlepsza scenografia Richard Day Najlepsze zdjęcia Charles Rosher Najlepszy dźwięk Thomas T. Moulton United Artists Studio Sound Department[4][5] |
Przypisy
- ↑ Dawn B. Sova, Marjorie Heins, Maciej Hen, Zdzisław Pietrasik, 125 zakazanych filmów: historia cenzury w kinie, Warszawa: Świat Książki - Bertelsmann Media, 2006, ISBN 978-83-7391-977-8.
- ↑ Dawn B. Sova, Marjorie Heins, Maciej Hen, Zdzisław Pietrasik, 125 zakazanych filmów: historia cenzury w kinie, Warszawa: Świat Książki - Bertelsmann Media, 2006, ISBN 978-83-7391-977-8.
- ↑ Dawn B. Sova, Marjorie Heins, Maciej Hen, Zdzisław Pietrasik, 125 zakazanych filmów: historia cenzury w kinie, Warszawa: Świat Książki - Bertelsmann Media, 2006, ISBN 978-83-7391-977-8.
- ↑ The 7th Academy Awards: 1935. Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej. [dostęp 2015-01-04]. (ang.).
- ↑ Sprawa Celliniego – lista nagród w bazie Filmweb
Bibliografia
- Sprawa Celliniego w bazie Filmweb
- Sprawa Celliniego w bazie IMDb (ang.)
- Dawn B. Sova: 125 zakazanych filmów. Warszawa: Świat Książki, 2006, s. 21-23. ISBN 83-7391-977-5.
Linki zewnętrzne
- Sprawa Celliniego – plakaty w bazie Filmweb
