Stach Szabłowski

Stach Szabłowski
Data urodzenia

1973

Zawód, zajęcie

historyk i krytyk sztuki, kurator sztuki

Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Stach Szabłowski (ur. 1973) – polski historyk i krytyk sztuki, publicysta, kurator wystaw.

Życiorys

Stach (Stanisław) Szabłowski jest absolwentem Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1997[1]–2016[2] kurator wystaw polskich w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie. Wspólnie z kuratorką Ewą Gorządek był autorem wielu wystaw definiujących sztukę współczesną w Polsce tzw. pokolenie „roczników siedemdziesiątych” w sztukach wizualnych, m.in.: Scena 2000, Rzeczywiście młodzi są realistami (choć brali w nich udział także artyści starsi), czy Późna polskość (w 2017)[3].

W  latach 2009–2015 ekspert Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej. Ma na koncie kilkadziesiąt wystaw, festiwali sztuki w przestrzeni publicznej i projektów artystycznych realizowanych w Polsce i za granicą[4].

Na przełomie lat 90. i 2000. towarzyszył jako kurator debiutom rówieśników - pierwszej generacji artystów i artystek debiutujących w III RP i opisujących post-transformacyjną rzeczywistość. W swojej praktyce kuratorskiej szczególną uwagę poświęca antropologicznej perspektywie spojrzenia na sztukę, pograniczom filmu i sztuk wizualnych oraz strategiom narracyjnym w sztukach plastycznych. Działalność kuratorską łączy z krytyką sztuki[5].

Jego teksty ukazują w książkach o sztuce, a także w periodykach specjalistycznych i prasie głównego nurtu. Publikował m.in. w: Gazecie Wyborczej, Dzienniku Gazecie Prawnej, Życiu Warszawy, Architekturze-Murator, Fluidzie, Machinie, Newsweeku, K-Magazine, Architektura-Murator, Wprost i Obieg.pl. Pisywał też do magazynu „Raster”. Obecnie jest stałym współpracownikiem Przekroju, Dwutygodnika, magazynu Szum i miesięcznika Zwierciadło.

Laureat w 2025 Nagrody Krytyki Artystycznej im. Jerzego Stajudy za całokształt twórczości[6][7][8].

Mieszka i pracuje w Warszawie[4].

Projekty kuratorskie[4]

  • 2019 Życie wewnętrzne: Brzuch, (wspólnie z Ewą Szabłowską), BWA Wrocław i Międzynarodowy Festiwal Filmowy Nowe Horyzonty, Wrocław
  • 2019 Borderline, Muzeum Współczesne Wrocław
  • 2019 Problemy pierwszego świata: życie przed śmiercią, Fundacja Stefana Gierowskiego, Warszawa oraz Rondo Sztuki, Katowice
  • 2018 We only live twice (wspólnie z Ewą Szabłowską), BWA Wrocław i MFF Nowe Horyzonty, Wrocław
  • 2017 Zombie TV Multichannel Memorial, Curator’s Lab, Poznań
  • 2017 Homefront, (wspólnie z Ewą Szabłowską), BWA Wrocław i Międzynarodowy Festiwal Filmowy Nowe Horyzonty, Wrocław
  • 2017 Późna polskość. Formy narodowej tożsamości po 1989 roku, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa (wraz z Ewą Gorządek)[3]

Przypisy

  1. ↑ Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski 1988-1998, ISBN 83-85142-10-X.
  2. ↑ Widmo. Pożegnanie z Zamkiem, powitanie z legendą [online], SZUM, 20 grudnia 2019 [dostęp 2021-08-29] (pol.).
  3. 1 2 Późna polskość – Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski [online], – Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski [dostęp 2021-08-29] (pol.).
  4. 1 2 3 Stach Szabłowski [online], teatrwielki.pl [dostęp 2025-10-11].
  5. ↑ Stach Szabłowski, Stach Szabłowski, Autor w serwisie Linia Prosta [online], Linia Prosta [dostęp 2025-10-11].
  6. ↑ Nagroda im. J. Stajudy dla Stacha Szabłowskiego https://www.facebook.com/jandwutygodnik/posts/pfbid02K4kZjacr4Gb1FwHxiSd1pekPgby4Gd1F9jmKfeVHJCPZTVNmr4WwezAqVW5DJU9Ql
  7. ↑ Nagroda Stajudy - Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, 2025 [online], zacheta.art.pl [dostęp 2025-10-11].
  8. ↑ Wojciech Grzybała, Magdalena Ziółkowska i Stach Szabłowski z Nagrodą Krytyki Artystycznej im. Jerzego Stajudy — SZUM [online], magazynszum.pl [dostęp 2025-10-12].
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.