Stachyphrynium
 Stachyphrynium placentarium | |||
| Systematyka[1][2] | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Podkrólestwo | |||
| Nadgromada | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Nadklasa | |||
| Klasa | |||
| Nadrząd | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj |
Stachyphrynium | ||
| Nazwa systematyczna | |||
| Stachyphrynium K. M. Schumann Engler, Pflanzenr. IV. 48: 45 (1902)[3] | |||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
non designatus[4] | |||
| Synonimy | |||
| |||
Stachyphrynium K.Schum. − rodzaj roślin z rodziny marantowatych. Należy do niego 9 gatunków występujących w południowej Azji, na obszarze od Indii do południowo-wschodnich Chin i Indonezji[3].
Nazwa naukowa rodzaju pochodzi od greckich słów stachys (στάχυς – kłos) i phrynos (φρῦνος – ropucha)[5].
Morfologia
- Pokrój
- Wieloletnie rośliny zielne o wysokości do 200 cm[6].
- Kwiaty
- Zebrane w kłosowate, zwykle bocznie spłaszczone kwiatostany[7], tworzące kłosowaty do główkowatego kwiatostan złożony[6]. Podsadki zwykle zielone, ułożone dwurzędowo[7]. Z kąta każdej podsadki wyrasta od 1 do 5 par kwiatów[7]. Listki zewnętrznego okółka okwiatu mniej więcej połowy długości tych wewnętrznego okółka, zwykle dużo krótsze, błoniaste[7]. Listki wewnętrznego okółka podługowate, mniej więcej równe[7]. Dwa zewnętrzne prątniczki odwrotnie jajowate[7]. Zalążnia trójkomorowa[6], często jedna komora zredukowana[7]. Szyjka słupka cylindryczna, zakrzywiająca się po dotknięciu[7]. Znamię powiększone, stępione[7].
Systematyka
- Pozycja systematyczna
- Rodzaj z rodziny marantowatych (Marantaceae) z rzędu imbirowców (Zingiberales)[2].
- Wykaz gatunków[3]
- Stachyphrynium borneense Ridl.
- Stachyphrynium calcicola A.D.Poulsen & Clausager
- Stachyphrynium lancifolium Suksathan & Borchs.
- Stachyphrynium latifolium (Blume) K.Schum.
- Stachyphrynium longispicatum Suksathan & Borchs.
- Stachyphrynium placentarium (Lour.) Clausager & Borchs.
- Stachyphrynium repens (Körn.) Suksathan & Borchs.
- Stachyphrynium spicatum (Roxb.) K.Schum.
- Stachyphrynium sumatranum (Miq.) K.Schum.
Zastosowanie
- Rośliny lecznicze
- Wywar z Stachyphrynium repens stosowany jest tradycyjnie przez Malajów jako środek wspomagający po porodzie[8].
Przypisy
- ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- 1 2 Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2023-09-17] (ang.).
- 1 2 3 4 Plants of the World Online. The Royal Botanic Gardens, Kew, 2019. [dostęp 2026-07-13]. (ang.).
- ↑ Farr E. R., Zijlstra G. (ed.): Index Nominum Genericorum (Plantarum). Smithsonian Institution, 1996–. [dostęp 2023-11-18]. (ang.).
- ↑ Umberto Quattrocchi: CRC World Dictionary of Plant Names. T. 4: R–Z. CRC Press, 2000, s. 2546. ISBN 0-8493-2678-8.
- 1 2 3 Stachyphrynium. e-Flora of Thailand. [dostęp 2026-07-18].
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Stachyphrynium. Flora of China. [dostęp 2026-07-18].
- 1 2 Umberto Quattrocchi: CRC World Dictionary of Medicinal and Poisonous Plants: common names, scientific names, eponyms, synonyms, and etymology. CRC, Taylor & Francis Group, 2012, s. 3551. ISBN 978-1-4200-8044-5. OCLC 774639599. (ang.).
- ↑ Banh Chung: The timeless symbol of Vietnam’s Lunar New Year. The World and Vietnam Report. [dostęp 2026-07-18]. (wiet.).
Identyfikatory zewnętrzne (takson):