Stanisław Żytkowski
 Stanisław Żytkowski z Tadeuszem Mazowieckim w Pałacu Prezydenckim w Warszawie (2011) | |
| Data i miejsce urodzenia |
1 stycznia 1948 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
16 września 2022 |
| Senator I kadencji | |
| Okres |
od 18 czerwca 1989 |
| Przynależność polityczna | |
| Odznaczenia | |
   | |
Stanisław Żytkowski (ur. 1 stycznia 1948 w Gorzowie Wielkopolskim, zm. 16 września 2022 tamże[1]) – polski działacz społeczny, adwokat, senator I kadencji.
Życiorys
Syn Michała (1913–1995) i Jarosławy z Dobrzyńskich (1914–1991). W 1965 ukończył LO im. Marii Skłodowskiej-Curie w Gorzowie Wielkopolskim, a w 1970 studia prawnicze na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu[1]. W następnych latach uzyskiwał uprawnienia sędziego, radcy prawnego i adwokata. Był uczestnikiem wieców studenckich i manifestacji w czasie wydarzeń Marca 1968. Od 1980 należał do „Solidarności”. Był wśród założycieli działającej w 1981 (od lipca do grudnia) Polskiej Partii Demokratycznej. W stanie wojennym został internowany na okres od 13 grudnia 1981 do 23 lipca 1982. W latach 80. pracował jako specjalista ds. organizacyjno-prawnych w Wojewódzkim Zakładzie Usług Wodnych w Gorzowie. W dalszym ciągu działał w opozycji demokratycznej, wchodził w skład podziemnej Regionalnej Komisji Wojewódzkiej związku, współorganizował druk i kolportaż niezależnych pism. W 1984 był więziony przez sześć miesięcy, został zwolniony na mocy amnestii. W latach 1989–1990 kierował regionalnym zarządem NSZZ „Solidarność”.
Z ramienia Komitetu Obywatelskiego w latach 1989–1991 pełnił funkcję senatora I kadencji. Był współzałożycielem gorzowskiego koła Towarzystwa Pomocy im. św. Brata Alberta, któremu przewodniczył od 1998. W latach 1994–1998 sprawował mandat radnego rady miejskiej w Gorzowie Wielkopolskim. Od 1990 prowadził prywatną kancelarię adwokacką.
Należał do Ruchu Obywatelskiego Akcja Demokratyczna[2], Unii Demokratycznej i Unii Wolności. Wycofał się z działalności partyjnej w sprzeciwie wobec planów powołania na bazie UW Partii Demokratycznej.
Pochowany 22 września 2022 na Cmentarzu Komunalnym w Gorzowie Wielkopolskim(45B/1/21)[3][1].
Odznaczenia i wyróżnienia
W 2011, za wybitne zasługi dla przemian demokratycznych w Polsce, za znaczące osiągnięcia w działalności publicznej i społecznej, został przez prezydenta Bronisława Komorowskiego odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[4]. Ponadto otrzymał Krzyż Wolności i Solidarności (2018)[5] i Srebrny Krzyż Zasługi (2001)[6]. W 2010 wyróżniony tytułem honorowego obywatela Gorzowa Wielkopolskiego[7].
Przypisy
- 1 2 3 Dariusz A. Rymar: Pożegnaliśmy Stanisława Żytkowskiego. um.gorzow.pl, 22 września 2022. [dostęp 2026-06-29].
- ↑ Kto jest kim w polityce polskiej. Warszawa: PAI, 1993, s. 341. ISBN 83-223-2645-9.
- ↑ Cmentarz Komunalny w Gorzowie Wielkopolskim. Grobonet. [dostęp 2025-02-26].
- ↑ M.P. z 2011 r. Nr 98, poz. 994 (ISAP).
- ↑ M.P. z 2018 r. poz. 895 (ISAP).
- ↑ M.P. z 2001 r. Nr 33, poz. 544 (ISAP).
- ↑ Honorowi Obywatele Miasta. gorzow.pl. [dostęp 2016-06-26].
Bibliografia
- Nota biograficzna w Encyklopedii Solidarności. [dostęp 2026-06-21].