Stanisław Cypryszewski

Stanisław Cypryszewski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

29 stycznia 1893
Kowel

Data śmierci

19 lutego 1983

Zawód, zajęcie

prokurator

Grób Stanisława Cypryszewskiego na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie

Stanisław Cypryszewski (ur. 29 stycznia 1893 w Kowlu, zm. 19 lutego 1983) – polski prokurator Ludowego Wojska Polskiego, oskarżający w procesach przeciw polskiemu podziemiu antysowieckiemu.

Życiorys

Syn Bolesława i Wiktorii z d. Brajczewskiej. Ukończył studia na Wydziale Prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Uczestnik powstania wielkopolskiego. Uczestniczył w wojnie 1920 roku jako oficer oddziału saperów. Raniony w trakcie Bitwy Warszawskiej w płuco i rękę, resztę wojny spędził w Szpitalu Ewangelickim w Warszawie na ulicy Karmelickiej. Uczestniczył w wojnie obronnej w 1939. Od 1940 do 1944 pracował w Sądzie Okręgowym w Lublinie (był aplikantem, asesorem, pełniącym obowiązki sędziego śledczego).

Był żołnierzem AK, ale w 1944 został zmobilizowany do Ludowego Wojska Polskiego, gdzie w 1946 został kierownikiem referatu Biura Prawnego Naczelnego Dowództwa LWP (awansowany do stopnia majora w 1945).

Od 1947 do 1948 był podprokuratorem, a następnie wiceprokuratorem Wydziału VI Naczelnej Prokuratury Wojskowej, potem Wydziału IX Wykonania Orzeczeń i Ułaskawień. Brał udział w sprawie i w egzekucji (25 maja 1948) rotmistrza Witolda Pileckiego oraz pozostaje współodpowiedzialny za skazanie i śmierć podpułkownika Hieronima Dekutowskiego.

10 stycznia 1952 został przekazany do dyspozycji GZP, a 25 lutego 1952 został przeniesiony do rezerwy, podjął pracę jako adwokat i obrońca wojskowy w Warszawie.

Pochowany na Cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie[1][2].

Przypisy

  1. ↑ Wyszukiwarka cmentarna - warszawskie cmentarze
  2. ↑ Lista pochowanych. Stanisław Cypryszewski. um.warszawa.pl. [dostęp 2017-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-18)].

Bibliografia