Stanisław Falkiewicz
 | |
 kapitan piechoty | |
| Data i miejsce urodzenia |
29 maja 1889 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
1 czerwca 1970 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1914–1917, 1920–1935, 1939–1945 |
| Siły zbrojne | |
| Formacja | |
| Jednostki | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
        | |
Stanisław Falkiewicz (ur. 29 maja 1889 w Gródku, zm. 1 czerwca 1970 w Warszawie) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, pisarz i publicysta wojskowy.
Życiorys
Urodził się w Gródku, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Antoniego i Antoniny z Tarasowiczów[1]. Był starszym bratem Tadeusza (1897–1981)[1].
W 1907 ukończył gimnazjum we Lwowie, a w 1912 studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie[2]. W 1909 został członkiem Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckiego[2]. Po ukończeniu studiów podjął pracę nauczyciela[2].
6 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich[3]. Służył w 1 pułku piechoty[4]. 31 lipca 1915 w czasie bitwy pod Jastkowem został ranny[4]. Był wówczas sierżantem[5]. Leczył się w Szpitalu Fortecznym nr 9 w Krakowie[5]. 11 stycznia 1916 został odnotowany w zakładzie leczniczym w Pieszczanach[4][6]. W tym samym roku został przydzielony do Biura Prasowego Departamentu Wojskowego Naczelnego Komitetu Narodowego[2]. Latem 1917, po kryzysie przysięgowym, wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej w Warszawie[2][7]. W latach 1918–1919 pracował w szkolnictwie cywilnym[1].
W lipcu 1920 został powołany do służby w Wojsku Polskim i przydzielony do Oddziału III Sztabu Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisko referenta[2]. Później został przeniesiony do Wojskowego Instytutu Naukowo-Wydawniczego w Warszawie[8][9]. Od 1921 pełnił funkcję zastępcy redaktora „Żołnierza Polskiego”[1]. 31 marca 1924 został mianowany kapitanem ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 i 2. lokatą w korpusie oficerów administracji, dział naukowo-oświatowy[10]. W sierpniu 1925 został przeniesiony do Dowództwa Korpusu Ochrony Pogranicza w Warszawie na stanowisko referenta oświatowego[11]. W maju 1927 został przeniesiony z KOP z równoczesnym przydziałem do WINW[12][13] na stanowisko redaktora „Żołnierza Polskiego”[1]. Redakcją kierował do września 1932, kiedy to został przydzielony do Prezydium Rady Ministrów[14][1]. W marcu 1934 został przeniesiony do korpusu oficerów piechoty z pozostawieniem na dotychczasowym stanowisku w WINW[15]. Z dniem 31 sierpnia 1935 został przeniesiony w stan spoczynku[16]. Po zakończeniu służby wojskowej został sekretarzem Głównej Rady Programowej Polskiego Radia[1]. W 1939 został zmobilizowany. Dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał w Oflagu II C Woldenberg[17].
2 marca 1919 zawarł związek małżeński z Laurą Konopnicką[1] (zm. 1940), z którą miał córkę Marię (1922–1999) ps. „Gerhard”, „Gerard”, sanitariuszkę, łączniczkę i intendentkę awansowaną na stopień starszego sierżanta Armii Krajowej[18].
Zmarł 1 czerwca 1970[19]. Pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A29-1-12)[20].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7195 – 17 maja 1922[21][22][3]
- Krzyż Niepodległości – 12 marca 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[23][24]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 10 listopada 1938[25][26]
- Krzyż Walecznych[27]
- Srebrny Krzyż Zasługi – 2 września 1929[28][27]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921[1]
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[1]
- Odznaka „Za wierną służbę”[4]
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Łoza 1938 ↓, s. 171.
- 1 2 3 4 5 6 Encyklopedia Wojskowa 1932 ↓, s. 582.
- 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
- 1 2 3 4 Żołnierze Niepodległości ↓.
- 1 2 III Lista strat 1915 ↓, s. 9.
- ↑ V Lista strat 1916 ↓, s. 8, tu podano Piszczany..
- ↑ Żołnierze Niepodległości ↓, tu podano, że członkiem POW był od 1 sierpnia do 1 września 1917.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1411, 1540.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1279, 1401.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 2 kwietnia 1924 roku, s. 178.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 85 z 20 sierpnia 1925 roku, s. 464.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 23 maja 1927 roku, s. 156.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 822.
- ↑ Naczelnemu redaktorowi na pożegnanie. „Żołnierz Polski”. 35, s. 690, 1932-10-01. Warszawa..
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 12 marca 1934 roku, s. 86.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 4 lipca 1935 roku, s. 86.
- ↑ Straty ↓.
- ↑ Maria Falkiewicz. Muzeum Powstania Warszawskiego. [dostęp 2020-09-25]..
- ↑ Falkiewicz Stanisław data śmierci 01.06.1970 » Zmarły « www.nekrologi-baza.pl [online] [dostęp 2022-04-14] (pol.).
- ↑ Wyszukiwarka cmentarna --- Warszawskie cmentarze [online], www.cmentarzekomunalne.com.pl [dostęp 2022-04-14].
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 4 stycznia 1923, s. 6.
- ↑ Lista odznaczonych ofic. i żołnierzy b. 1. p. p. Leg. Pol., „Żołnierz Polski” (25 (304)), zbrojownia.cbw.wp.mil.pl, 22 czerwca 1922, s. 14 [dostęp 2025-11-17], Cytat: ppor. Falkiewicz Stanisław.
- ↑ M.P. z 1931 r. Nr 64, poz. 100 (ISAP)
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 4 lipca 1932 roku, s. 332.
- ↑ M.P. z 1938 r. Nr 258, poz. 592 (ISAP) „za zasługi na polu pracy społecznej”.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 listopada 1938 roku, s. 9.
- 1 2 Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 392.
- ↑ M.P. z 1929 r. nr 216, poz. 508 „za zasługi w służbie granicznej”.
Bibliografia
- Lista strat Legionu Polskiego od lipca do października 1915. Piotrków: Centralny Oddział Ewidencyjny Departamentu Wojskowego NKN, 1915-10-01.
- V Lista strat Legionów Polskich. Piotrków: Centralny Urząd Ewidencyjny Departamentu Wojskowego NKN, 1916-04-01.
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2020-03-31].
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Encyklopedia Wojskowa. Otton Laskowski (red.). T. II: Cuszima - Garibaldyści. Warszawa: Towarzystwo Wiedzy Wojskowej i Wojskowy Instytut Naukowo-Oświatowy, 1932.
- Stanisław Łoza: Czy wiesz kto to jest?. Warszawa: Główna Księgarnia Wojskowa, 1938.
- Program „Straty osobowe i ofiary represji pod okupacją niemiecką”. Fundacja „Polsko-Niemieckie Pojednanie”. [dostęp 2020-09-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-10-11)].
- Żołnierze Niepodległości. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2020-09-25].
- Falkiewicz Stanisław. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari 72 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2025-11-17].