Stanisław Hoc
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| profesor nauk prawnych | |
| Specjalność: prawo karne | |
| Alma Mater |
Uniwersytet Wrocławski |
| Doktorat |
1976 – prawo karne |
| Habilitacja |
1988 – prawo karne |
| Profesura |
2014 |
| profesor zwyczajny UO | |
| Odznaczenia | |
 | |
Stanisław Hoc (ur. 1 stycznia 1948 w Bodzanowie) – polski prawnik, podpułkownik Milicji Obywatelskiej, profesor nauk prawnych.
Życiorys
Maturę zdał w 1965 w Głuchołazach. W 1969 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Wrocławskim, promotorem pracy magisterskiej był Witold Świda. Na tymże uniwersytecie w 1976 uzyskał stopień doktora nauk prawnych – promotorem pracy doktorskiej był Tomasz Kaczmarek. Następnie został delegowany na czteroletnie studia habilitacyjne do Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich[1]. W 1988 na Uniwersytecie Śląskim uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk prawnych. W 1998 objął stanowisko profesora nadzwyczajnego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Opolskiego i kierownikiem Katedry Prawa Karnego na tym Wydziale. W 2014 uzyskał tytuł naukowy profesora nauk prawnych[2][3].
Jest pracownikiem Uniwersytetu w Siedlcach i Akademii Nauk Stosowanych w Bielsku-Białej[4].
Był oficerem Milicji Obywatelskiej[5]. W 1969 został inspektorem, a następnie do 1973 starszym inspektorem Komendy Wojewódzkiej MO w Opolu[1]. Dosłużył stopnia podpułkownika[1].
W latach 1969–1998 pracował w naczelnych i centralnych organach administracji rządowej. W latach 80. był specjalistą, a następnie starszym specjalistą w Departamencie II Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, gdzie dosłużył stopnia podpułkownika[1]. Jednocześnie był zatrudniony w wyższym szkolnictwie resortowym, w tym od 1973 do 1981 wykładał w Wyższej Szkole Oficerskiej im. Feliksa Dzierżyńskiego w Legionowie[5][1], a w 1989 był docentem w Akademii Spraw Wewnętrznych[1]. W latach 1990–1998 dyrektor w Urzędzie Ochrony Państwa w stopniu płk UOP.
W pracy naukowej zajmuje się głównie przestępstwami przeciwko państwu i ochronie informacji. Jest autorem około 300 prac naukowych (monografii, podręczników, komentarzy, glos i recenzji)[6].
Jest członkiem Międzynarodowego Stowarzyszenia Prawa Karnego (Association Internationale de Droit Penal), Towarzystwa Naukowego Prawa Karnego (Przewodniczący Komisji Rewizyjnej).
W latach 1998–2015 stały doradca Sejmu RP (m.in. ekspert podczas prac legislacyjnych nad ustawami o: ABW, AW, WSI, SKW oraz SWW, ochronie informacji niejawnych). W 2022 został autorem ekspertyzy dotyczącej możliwości unieważnienia ponownego wyboru Adama Glapińskiego na prezesa Narodowego Banku Polskiego, która posłużyła przewodniczącemu Platformy Obywatelskiej Donaldowi Tuskowi do przedstawienia zapowiedzi jego usunięcia z urzędu po ewentualnym zwycięstwie wyborczym PO[7].
Odznaczenia
W 1995 prezydent RP Lech Wałęsa odznaczył go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[8]
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 Informacje w BIP IPN. [dostęp 2022-07-16].
- ↑ Prof. dr hab. Stanisław Franciszek Hoc, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2025-12-20].
- ↑ M.P. z 2014 r. poz. 548 (ISAP).
- ↑ Prof. dr hab. Stanisław Hoc, [w:] portal „Ludzie Nauki” [online], OPI PIB, MNiSW [dostęp 2025-12-20].
- 1 2 W PO mają doradcę z przeszłością... KGB. fronda.pl. [dostęp 2017-10-20].
- ↑ Bibliografia: strona internetowa WPiA UO. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-01-26)].
- ↑ Sałek o wypowiedziach polityków PO ws. szefa NBP: to wprowadzanie anarchii. 16 lipca 2022. [dostęp 2022-07-16].
- ↑ M.P. z 1996 r. Nr 11, poz. 117 (ISAP).