Stanisław Karolak

Stanisław Karolak

Data i miejsce urodzenia	22 lutego 1931 Żyrardów
Data i miejsce śmierci	5 czerwca 2009 Gdańsk
profesor nauk humanistycznych
Specjalność: językoznawstwo ogólne, językoznawstwo romańskie, językoznawstwo słowiańskie
Alma Mater	Uniwersytet Warszawski
Doktorat	1964
Profesura	1978
Polska Akademia Umiejętności
Status	członek korespondent
Nauczyciel akademicki
Uczelnia	Uniwersytet Śląski w Katowicach Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Krakowie Instytut Slawistyki PAN
Odznaczenia

Stanisław Karolak (ur. 22 lutego 1931 w Żyrardowie, zm. 5 czerwca 2009 w Gdańsku) – językoznawca, romanista i slawista^[1].

W 1955 ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim. W 1964 został doktorem nauk humanistycznych. Od 1978 profesor nadzwyczajny, od 1988 profesor zwyczajny^[2]. W latach 1955–1973 wykładowca języka rosyjskiego na Uniwersytecie Warszawskim, w latach 1973–1981 kierownik Zakładu Filologii Romańskiej, następnie dyrektor Instytutu Filologii Romańskiej Uniwersytetu Śląskiego, od 1981 kierownik katedry filologii romańskiej Wyższej Szkoły Pedagogicznej (dzisiejszego Uniwersytetu Pedagogicznego) w Krakowie. Został pochowany na cmentarzu katolickim w Sopocie (kwatera C7-4-7)^[3].

• Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2004)^[4]
• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1978)^[4]
• Kawaler francuskiego Orderu Palm Akademickich
• doctor honoris causa Université de Paris XIII
• członek korespondent Polskiej Akademii Umiejętności w Krakowie
• profesor honorowy Université Libre de Bruxelles.

Badania naukowe koncentrowały się wokół trzech kompleksów zagadnień: teorii podstawowych struktur predykatowo-argumentowych, teorii nazw i ich determinacji oraz teorii systemów aspektualno-temporalnych. Prace empiryczne Karolaka dotyczyły wielu języków świata, także typologicznie odległych (m.in. węgierskiego i japońskiego). Autor rozpraw teoretycznych i opisowych, zwłaszcza na temat składni i słowotwórstwa^[1].

• 1. Zagadnienia rekcji przyimkowej czasownika w języku rosyjskim (1966)
  2. Zagadnienia składni ogólnej (1972)
  3. Składnia wyrażeń predykatywnych, w: Gramatyka współczesnego języka polskiego (1984, redaktor Stanisław Urbańczyk)
  4. Kwantyfikacja a determinacja w językach naturalnych (1990)
  5. Études sur l'article et la determination (1995)
  6. Gramatyka kontrastywna przedimka (rodzajnika) francuskiego i angielskiego (2002)
  7. wybór rozpraw Od semantyki do gramatyki (2001).
• Współautor
  1. (wspólnie z Danutą Wasilewską) podręczników języka polskiego dla cudzoziemców Uczebnik polskogo jazyka (1962, 1970), Polnisch für Fortgeschrittene (1974) i My goworim i czitajem po-polski (1984).
  2. Inchoatywna konfiguracja aspektualna w języku macedońskim. Инхоативна видска конфигурација во македонскиот јазик (2000) (wspólnie z Milicą Mirkułowską).

• Feliks Kiryk, Józef Hampel, Iwona Pietrzkiewicz (red.): Leksykon Profesorów Akademii Pedagogicznej im. Komisji Edukacji Narodowej 1946-2006. Kraków: Wydawnictwo Naukowe Akademii Pedagogicznej, 2006. ISBN 83-7271-395-2.

• Prof. dr hab. Stanisław Karolak, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2009-12-13] .