Stanisław Lamczyk

Z wykształcenia magister inżynier. W 1984 ukończył studia techniczne w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Koszalinie (obecnie Politechnika Koszalińska). W 2002 skończył studia podyplomowe z organizacji i zarządzania na Uniwersytecie Gdańskim. W 2010 obronił na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM pracę doktorską z zakresu międzynarodowych stosunków gospodarczych pt. Polityka wspierania małych i średnich przedsiębiorstw w Polsce i Unii Europejskiej w latach 2000–2007^[2].

Po studiach rozpoczął pracę w Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej „Radunia” w Somoninie. W latach 90. podjął własną działalność gospodarczą, zakładając Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Usługowe „IZOBUD”, zajmujące się dystrybucją materiałów budowlanych^[3].

Od 1998 do 2002 był radnym gminy Somonino, następnie przez trzy lata zasiadał w radzie powiatu kartuskiego. Jako samorządowiec działał na rzecz powstania Powszechnej Wyższej Szkoły Humanistycznej „Pomerania” w Chojnicach^[3]. Zaangażował się też w działalność Platformy Obywatelskiej.

W wyborach w 2005 z listy PO został wybrany na posła V kadencji w okręgu gdyńsko-słupskim, otrzymując 6276 głosów^[4]. Jako parlamentarzysta lobbował na rzecz budowy obwodnicy Chojnic podczas przebudowy drogi krajowej nr 22^[5], działał także na rzecz wznowienia połączenia kolejowego pomiędzy Trójmiastem a Kartuzami, zwiększenia liczby kolejowych połączeń regionalnych w regionie oraz obsługi ich przez Szybką Kolej Miejską w Trójmieście^[6]. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi uzyskał mandat poselski, zdobywając 10 155 głosów^[7]. Był przewodniczącym Platformy Obywatelskiej w powiecie kartuskim^[8]. W wyborach do Sejmu w 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, dostał 12 664 głosy^[9]. W 2015 został ponownie wybrany do Sejmu, otrzymując 8981 głosów^[10].

W wyborach w 2019 uzyskał mandat senatora X kadencji. Kandydował z ramienia Koalicji Obywatelskiej w okręgu nr 63, otrzymując 90 404 głosy^[11]. W wyborach w 2023 z listy KO z powodzeniem ubiegał się ponownie o mandat poselski (dostał wówczas 8722 głosy)^[12]. W 2025, w wyniku przekształcenia PO, został działaczem partii KO. Zasiadł w jej zarządzie w powiecie kartuskim^[13].