Stanisław Makowski

Stanisław Makowski
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

30 maja 1931
Kulik

Data i miejsce śmierci

21 kwietnia 2008
Warszawa

Miejsce spoczynku

Cmentarz Wojskowy na Powązkach

Zawód, zajęcie

polonista, literaturoznawca

Narodowość

polska

Edukacja

1953 magisterium, 1963 doktorat, 1978 habilitacja

Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Uczelnia

Uniwersytet Warszawski

Grób filologa Stanisława Makowskiego na Cmentarzu Wojskowym Powązki w Warszawie

Stanisław Makowski (ur. 30 maja 1931 we wsi Kulik k. Chełma, zm. 21 kwietnia[1] 2008 w Warszawie) – polski filolog, polonista, literaturoznawca, wykładowca[2][3].

Życiorys

Uczęszczał do Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Czarnieckiego w Chełmie. W latach 1950–1953 studiował polonistykę  w Państwowej Wyższej Szkole Pedagogicznej w Warszawie, a w l. 1953–1955 na Uniwersytecie Warszawskim (UW).  Od 1956 był pracownikiem naukowo-dydaktycznym UW. Doktorat uzyskał na Uniwersytecie Warszawskim w roku 1963, od 1963 pracował tam na stanowisku adiunkta. Habilitował się w roku 1978, od 1979  był docentem. Zarówno rozprawa doktorska, jak i habilitacyjna dotyczyły twórczości Juliusza Słowackiego. W 1978 został profesorem UW.  W l. 1969–1972 pracował na stanowisku lektora języka polskiego w Instytucie Slawistyki Uniwersytetu we Frankfurcie n. M. Od 1989 był redaktorem naczelnym „Rocznika Towarzystwa Literackiego im. A. Mickiewicza”, w l. 1985–1991 członkiem redakcji „Biuletynu Polonistycznego”, od 1987 „Przeglądu Humanistycznego”. W wydawnictwie „Czytelnik” redagował tzw. Małą Bibliotekę Literatury Polskiej. W latach 1981–1990 był członkiem Komitetu Nauk o Literaturze Polskiej PAN[3].

Zmarł 21 kwietnia 2008 w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera B19-1-20)[4].

Twórczość

Badana naukowe Stanisława Makowskiego dotyczyły historii literatury polskiej. Był badaczem twórczości Juliusza Słowackiego i Adama Mickiewicza, autor wielu książek historycznoliterackich i podręczników szkolnych. Debiutował w 1956 w „Zeszytach Naukowych Państwowej Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Warszawie” rozprawą naukową pt. Bibliografia szkolnych wydań utworów Adama Mickiewicza w latach 1945-1954. Od 1958 systematycznie publikował m.in. w „Przeglądzie Humanistycznym”, „Polonistyce”,” Nowych Książkach”. Odbył podróże naukowe szlakiem Adama Mickiewicza i Juliusza Słowackiego, na Krym, do Grecji i Szwajcarii. Oprócz literatury romantyzmu jego publikacje dotyczą twórczości pisarzy pozytywizmu (np. Bolesława Prusa) i pisarzy współczesnych (np. J. Przybosia)[3].

Publikacje (wybór)

  • W kręgu bliskich poety. Listy rodziny Juliusza Słowackiego (współautor opracowania; wespół ze Zbigniewem Sudolskim; red. Eugeniusz Sawrymowicz; Państwowy Instytut Wydawniczy, 1960)
  • „Beniowski” Juliusza Słowackiego (Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych 1969; seria: „Biblioteka Analiz Literackich”)
  • Świat „Sonetów krymskich” Adama Mickiewicza (Czytelnik 1969)
  • „Kordian” Juliusza Słowackiego (Czytelnik 1973, 1976; seria: „Z Żaczkiem”)
  • „Nie-boska komedia” Zygmunta Krasińskiego (Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne 1975, 1991, ISBN 83-02-0419-3-9; seria: „Biblioteka Analiz Literackich”)
  • W szwajcarskich górach. Alpejskie krajobrazy Słowackiego (Państwowy Instytut Wydawniczy, 1976)
  • Romantyzm. podręcznik literatury polskiej dla kl. II szkół średnich (wespół z Eugeniuszem Sawrymowiczem i Zdzisławem Liberą; Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1978; liczne wznowienia)
  • Juliusz Słowacki (Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne 1980, ISBN 83-02-0127-8-5, seria: „Biblioteka Polonistyki”; Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1987, ISBN 83-01-0700-9-9)
  • „Balladyna” Juliusza Słowackiego (Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne 1981, ISBN 83-02-0105-4-5; 1987, ISBN 83-02-0105-4-5; seria: „Biblioteka Analiz Literackich”)
  • Tęcza i świerzopy. Słowacki, Beniowski, Mickiewicz (Zakład Narodowy im. Ossolińskich 1984, ISBN 83-04-0178-1-4)
  • Romantyzm. podręcznik literatury dla kl. drugiej szkoły średniej (Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1989, ISBN 83-02-0408-6-X; liczne wznowienia)
  • Wernyhora: przepowiednie i legenda (Czytelnik, 1995, ISBN 83-07-0234-6-7)

Nagrody i wyróżnienia

Przypisy

  1. ↑ Encyklopedia Chełma. Ludzie 2011, s. 173 podaje chyba błędnie datę: 1 kwietnia.
  2. ↑ Stanisław Makowski (1931-2008) - sylwetka i publikacje [online], www.bu.kul.pl [dostęp 2026-06-29].
  3. 1 2 3 Encyklopedia Chełma, t. I. Ludzie. Chełm: Wydawnictwo Gaudium 2011, s. 172–173. ISBN 978-83-61149-13-2 (autor artykułu: "Makowski Stanisław": Zbigniew Waldemar Okoń).
  4. ↑ Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze