Stanisław Obertaniec

Stanisław Obertaniec
Data i miejsce urodzenia

1 kwietnia 1948
Ulesiu

Senator I kadencji
Okres

od 18 czerwca 1989
do 25 listopada 1991

Przynależność polityczna

Obywatelski Klub Parlamentarny

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wolności i Solidarności

Stanisław Leszek Obertaniec (ur. 1 kwietnia 1948 w Ulesiu) – polski polityk, senator I kadencji.

Życiorys

Syn Władysława i Marii, żołnierzy Armii Krajowej[1]. Ukończył II Liceum Ogólnokształcące w Legnicy (1966), a w 1968 Pomaturalne Studium Techniki Dentystycznej we Wrocławiu[2], gdzie zdobył kwalifikacje technika dentystycznego. W zawodzie ortodonty (w zakładzie protetyki w Legnicy) pracował ponad dwadzieścia lat (1968–1989). W 2005 uzyskał licencjat w zakresie dziennikarstwa i komunikacji społecznej na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Wrocławskiego[3].

Był członkiem Związku Harcerstwa Polskiego[2]. Od 1966 do 1975 działał w duszpasterstwie akademickim w Legnicy. Uczestniczył w protestach studenckich w trakcie wydarzeń marcowych w 1968. Brał udział w przewożeniu do Polski publikacji wydawnictw emigracyjnych oraz kolportażu pism drugiego obiegu. W latach 70. współpracował z ROPCiO oraz Konfederacją Polski Niepodległej. W 1980 współtworzył struktury „Solidarności” wśród pracowników legnickiej służby zdrowia[4]. Zasiadał we władzach regionalnych związku. W stanie wojennym został internowany na okres od 13 grudnia 1981 do 29 kwietnia 1982. W latach 80. działał następnie w podziemiu, za co został dyscyplinarnie zwolniony z pracy oraz wielokrotnie był zatrzymywany[3].

W latach 1989–1991 zasiadał w Senacie I kadencji; został wybrany w województwie legnickim z ramienia Komitetu Obywatelskiego[5]. Zasiadał w Komisji Polityki Społecznej i Zdrowia oraz Komisji Spraw Zagranicznych. Od 1991 był dyrektorem legnickiego Radia L i następnie lokalnego Radia Plus.

W latach 1991–1997 należał do Porozumienia Centrum, a w okresie 1997–1999 do Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego[3]. W 2003 przystąpił do Prawa i Sprawiedliwości[3][6]. Z jego listy bez powodzenia kandydował w 2010 do Sejmiku Województwa Dolnośląskiego[7].

Życie prywatne

Zawarł związek małżeński z Anną, ojciec trzech córek i syna. Razem z żoną przez wiele lat śpiewał (baryton) w legnickim chórze „Madrygał” pod dyrekcją Henryka Karlińskiego. Został wiceprezesem zarządu Fundacji Pawła Jurosa[8].

Odznaczenia i wyróżnienia

W 2013, za wybitne zasługi dla przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w działalności państwowej i publicznej, odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[9]. W 2021 został honorowym obywatelem Legnicy[1]. W 2025 otrzymał Krzyż Wolności i Solidarności[4][10].

Przypisy

  1. 1 2 Stanisław Obertaniec. portal.legnica.eu. [dostęp 2026-04-06].
  2. 1 2 Kto jest kim w polityce polskiej. Warszawa: PAI, 1993, s. 208. ISBN 83-223-2645-9.
  3. 1 2 3 4 Łukasz Sołtysik, Grzegorz Waligóra, Obertaniec Stanisław, [w:] Encyklopedia Solidarności [online], Instytut Pamięci Narodowej [dostęp 2026-04-05].
  4. 1 2 Stanisław Leszek Obertaniec. IPN. [dostęp 2026-04-05].
  5. ↑ Stanisław Obertaniec. Senat RP. [dostęp 2017-03-29].
  6. ↑ PiS-owscy prezesi chcą do polityki. portalmorski.pl, 14 września 2007. [dostęp 2017-03-29].
  7. ↑ Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2017-03-29].
  8. ↑ Informacje na stronie paweljuros.pl. [dostęp 2017-03-29].
  9. ↑ M.P. z 2013 r. poz. 519 (ISAP).
  10. ↑ M.P. z 2025 r. poz. 926 (ISAP).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.