Stanisław Piro

Stanisław Piro
Ilustracja
major artylerii major artylerii
Data i miejsce urodzenia

7 sierpnia 1892
Lwów

Data i miejsce śmierci

15 października 1956
Łódź

Przebieg służby
Lata służby

do 1945

Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie

Jednostki

26 Pułk Artylerii Lekkiej

Stanowiska

dowódca dywizjonu

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Stanisław Piro (ur. 7 sierpnia 1892 we Lwowie, zm. 15 października 1956 w Łodzi) – major artylerii Wojska Polskiego, dwukrotny kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Syn Mieczysława i Julii z domu Piro, urodzony 7 sierpnia 1892 we Lwowie[1]. Był młodszym bratem Karola (1890–1973), kapitana lekarza Wojska Polskiego, specjalisty medycyny sądowej. W okresie gimnazjalnym należał do drużyny „Sokół Macierz”, a także „Klubu Pogoń”[2]. W 1913 zdał egzamin dojrzałości i następnie w październiku tego roku wstąpił jako jednoroczny ochotnik do armii austriackiej z przydziałem do 11 pułku haubic we Lwowie[2]. W czasie I wojny światowej od 1915 walczył na froncie wschodnim, a od 1 lutego 1918 na froncie włoskim[2].

W pierwszych dniach listopada 1918 zgłosił się w Krakowie do odradzającego się Wojska Polskiego[2]. W czasie wojny z bolszewikami dowodził 4 baterią 18 pułku artylerii polowej[3]. 25 września 1920 wybrał stanowisko ogniowe w tyralierze piechoty, w odległości 200 metrów od okopów piechoty sowieckiej i celnym ogniem baterii umożliwił 144 pułkowi piechoty opanować nieprzyjacielskie okopy pod Lubiążem oraz wieś Szłapan[4][5]. Za męstwo i odwagę wykazane w bitwach[5], 17 maja 1921 został odznaczony krzyżem „Virtuti Militari” V klasy[6].

19 stycznia 1921 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu porucznika, w artylerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej[7]. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 26. lokatą w korpusie oficerów artylerii, a jego oddziałem macierzystym był nadal 18 pułk artylerii polowej[8][9]. W latach 1923–1928 pełnił służbę w 28 pułku artylerii polowej w Zajezierzu k. Dęblina[10][11][12][3]. 31 marca 1924 roku został mianowany kapitanem ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku i 20. lokatą w korpusie oficerów artylerii[13]. Następnie pełnił służbę w dywizjonie manewrowym artylerii w Rembertowie, który 31 grudnia 1930 roku został przeformowany w 32 dywizjon artylerii lekkiej. Z dniem 8 kwietnia 1931 roku został przydzielony na pięcioipółmiesięczny kurs doskonalący oficerów artylerii w Toruniu[14]. 17 grudnia 1931 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932 roku i 1. lokatą w korpusie oficerów artylerii[15]. 23 marca 1932 roku został przeniesiony do 19 pułku artylerii lekkiej w Nowej Wilejce na stanowisko dowódcy I dywizjonu[3][16][17]. W tym oddziale pełnił służbę do 22 stycznia 1938 roku, po czym został przeniesiony do 26 pułku artylerii lekkiej w Skierniewicach na stanowisko dowódcy II dywizjonu[18]. W marcu 1939 roku przeprowadził mobilizację dywizjonu[19].

Na czele tego pododdziału walczył w kampanii wrześniowej 1939 roku. Uczestniczył w obronie Sochaczewa. W czasie walk dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał w Oflagu IV A Hohnstein (numer jeniecki 48528)[20].

Zmarł 15 października 1956 w Łodzi. Pochowany na cmentarzu Doły w Łodzi.

Był żonaty z Bronisławą z d. Sas Obertyńską, z którą miał córkę Halinę Wacławę (ur. 8 kwietnia 1924)[21] po mężu Szujecką i syna Stanisława Wiesława (ur. 19 stycznia 1926)[21], członka Szarych Szeregów, żołnierza AK.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 Kolekcja VM ↓, s. 1.
  2. 1 2 3 4 Kolekcja VM ↓, s. 5.
  3. 1 2 3 Kolekcja VM ↓, s. 4.
  4. ↑ Badowski 1930 ↓, s. 38.
  5. 1 2 Kolekcja VM ↓, s. 7.
  6. 1 2 Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 21 z 28 maja 1921 roku, s. 996.
  7. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 4 z 29 stycznia 1921 roku, s. 142.
  8. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 201.
  9. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 303, 819.
  10. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 769, 821.
  11. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 689, 745.
  12. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 402, 461.
  13. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 2 kwietnia 1924 roku, s. 175.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 3 sierpnia 1931 roku, s. 253.
  15. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 18 grudnia 1931 roku, s. 400.
  16. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 236.
  17. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 184, 687.
  18. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 162, 473.
  19. ↑ Kuprianis 2010 ↓, s. 208, 472, 474.
  20. ↑ Straty ↓.
  21. 1 2 Kolekcja VM ↓, s. 2.
  22. ↑ Moja rodzina [online], prezi.com [dostęp 2021-06-05] (ang.).
  23. ↑ Badowski 1930 ↓, s. 42.
  24. 1 2 Kolekcja VM ↓, s. 3.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.