Stanisław Pogonowski
![]() | |
| Data i miejsce urodzenia |
18 października 1898 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
26 lutego 1934 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1914–1923 |
| Siły zbrojne | |
| Formacja | |
| Jednostki |
I Brygada Legionów Polskich |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
Stanisław Pogonowski (ur. 18 października 1898 w Oporowie, zm. 26 lutego 1934 w Łodzi) – chorąży Legionów Polskich i Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, uczestnik I wojny światowej i wojny polsko-bolszewickiej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Urodził się 18 października 1898 w Rużycach-Oporowie, pow. kutnowskim, w rodzinie Ryszarda i Heleny z d. Mareckiej[1][2]. Brat Stefana Pogonowskiego. Absolwent gimnazjum w Łodzi. W 1914 wstąpił do Legionów Polskich[3]. Służył w I Brygadzie Legionów Polskich, następnie w III Brygadzie Legionów Polskich. W lipcu 1917 przedostał się na Kubań do oddziałów I Korpusu Polskiego. W odrodzonym Wojsku Polskim od września 1918 w 4 Dywizji Strzeleckiej gen. Lucjana Żeligowskiego[3]. Od maja 1919 walczył w Małopolsce z 10 Dywizją Piechoty na froncie wojny polsko-bolszewickiej, jako żołnierz 29 pułku strzelców kaniowskich[3].
Odznaczono go krzyżem „Virtuti Militari” V klasy za obronę przeprawy na Bugu, gdzie walczył 15 sierpnia 1920 jedynie z kilkoma żołnierzami swojego oddziału[2].
Następnie brał także udział w walkach na Wołyniu i Litwie Środkowej. Przeniesiony do rezerwy w 1923.
Zmarł 26 lutego 1934 w Łodzi i tam też pochowany. Był kawalerem[2].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 612 – 28 lutego 1921[4][2][5]
- Krzyż Niepodległości – 22 grudnia 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[6][2]
- Krzyż Walecznych czterokrotnie[2]
Przypisy
- ↑ Kolekcja VM ↓, s. 1.
- 1 2 3 4 5 6 Polak (red.) 1991 ↓, s. 119.
- 1 2 3 Kolekcja VM ↓, s. 4.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. Nr 12 z 26 marca 1921. polona.pl. s. 535. [dostęp 2026-02-19].
- ↑ Bełdowski 1928 ↓, s. 31.
- ↑ M.P. z 1931 r. Nr 296, poz. 391 (ISAP)
Bibliografia
- Stanisław Pogonowski. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari; sygn. I.482.64-5472 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-05-04].
- Lucjan Bełdowski: Zarys historii wojennej 29-go pułku Strzelców Kaniowskich. Warszawa: Zakłady Graficzne „Polska Zjednoczona”, 1928, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.
- Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792–1945. T. 2/1. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1991. ISBN 83-900510-0-1.
