Stanisław Stachowiak
| Data i miejsce urodzenia |
1 marca 1938 |
|---|---|
| Data śmierci |
6 października 2025 |
| Profesor nauk prawnych | |
| Specjalność: postępowanie karne | |
| Alma Mater |
Uniwersytet im. Adama Mickiewicza |
| Doktorat |
1967 – postępowanie karne |
| Habilitacja |
1974 – postępowanie karne |
| Profesura |
1985 |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia | |
| Odznaczenia | |
  | |
Stanisław Stachowiak (ur. 1 marca 1938 w Poznaniu, zm. 6 października 2025[1]) – polski prawnik, karnista, profesor nauk prawnych, specjalista w zakresie postępowania karnego, związany z Uniwersytetem im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Życiorys
Urodził się w Poznaniu, gdzie uczęszczał do III Liceum Ogólnokształcącego im. św. Jana Kantego. Studia prawnicze ukończył w 1961 na Wydziale Prawa i Administracji UAM, gdzie zaraz po studiach został zatrudniony[2]. Ukończył aplikację prokuratorską i sędziowską.
W 1967 otrzymał stopień doktorski na podstawie pracy pt. Wyrok zaoczny w polskim procesie karnym (promotorem był Jan Haber)[2]. Habilitował się w 1974 na podstawie oceny dorobku naukowego i rozprawy Funkcje zasady skargowości w polskim procesie karnym[2]. Tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego nauk prawnych został mu nadany w 1985[3] (stanowisko profesora zwyczajnego objął 10 lat później, w 1995).
Pracował jako profesor w Zakładzie Postępowania Karnego na Wydziale Prawa i Administracji UAM (kierownik tego zakładu w latach 1999–2008)[2]. Od 1997 pracował także jako profesor w Katedrze Postępowania Karnego Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Szczecińskiego.
W latach 1984–1990 pełnił funkcję dziekana macierzystego wydziału. Od 1963 był członkiem Związku Nauczycielstwa Polskiego. Promotor ponad 700 prac magisterskich oraz 8 przewodów doktorskich.
Odznaczony m.in. Złotym Krzyżem Zasługi (1982) oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1987).
Wybrane publikacje
Monografie
- Wyrok zaoczny w polskim procesie karnym, wyd. 1968
- Funkcje zasady skargowości w polskim procesie karnym, wyd. 1975
- Rozprawa w kolegium I instancji do spraw wykroczeń, wyd. 1981
- Przebieg rozprawy w kolegium do spraw wykroczeń, wyd. 1997
- Problemy karnoprocesowe związane z HIV/AIDS, wyd. 2001
Podręczniki
- Proces karny. Część szczególna (wraz z W. Daszkiewiczem i T. Nowakiem), wyd. 1996
- Prawo karne procesowe. Dynamika postępowania (wraz z T. Nowakiem), wyd. 1999
- Proces karny (wraz z K. Marszałem i K. Zgryzkiem), wyd. 2003 i 2005
- Proces karny. Przebieg postępowania (wraz z K. Marszałem, K.Sychtą, J.Zagrodnikiem, K. Zgryzkiem), wyd. 2008
Komentarze
- Ustawa o postępowaniu w sprawach nieletnich. Komentarz (wraz z P. Góreckim), wyd. 1998, 2002 i 2005
- Skarga na przewlekłość postępowania sądowego. Komentarz (wraz z P. Góreckim i P. Wilińskim), wyd. 2007
- ponadto rozdziały w pracach zbiorowych i artykuły publikowane w czasopismach prawniczych, m.in. w "Ruchu Prawniczym, Ekonomicznym i Socjologicznym", "Państwie i Prawie" oraz "Prokuraturze i Prawie"[2]
Przypisy
- ↑ Zmarł Pan Profesor Stanisław Stachowiak - Wydział Prawa i Administracji UAM [online], Faculty of Law and Administration, 7 października 2025 [dostęp 2025-10-07].
- 1 2 3 4 5 Prof. zw. dr hab. Stanisław Stachowiak. Wydział Prawa i Administracji UAM. [dostęp 2015-09-15].
- ↑ Prof. zw. dr hab. Stanisław Stachowiak, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2015-09-16].
Linki zewnętrzne
- Stachowiak, Stanisław w katalogu Biblioteki Narodowej
- Stachowiak, Stanisław w repozytorium Amur