Stanisław Tomasiewicz
 | |
 podporucznik | |
| Data i miejsce urodzenia |
20 kwietnia 1893 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
8 listopada 1916 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1914-1915 |
| Siły zbrojne | |
| Formacja | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
  | |
Stanisław Tomasiewicz (ur. 20 kwietnia 1893 w Tarnowie, zm. 8 listopada 1916 w Baranowiczach) – podporucznik Legionów Polskich, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Syn Józefa i Anny z domu Baracz, urodzony 20 kwietnia 1893 w Tarnowie[1] i tam też uczęszczał do gimnazjum. (Informacja, jakoby po jego ukończeniu rozpoczął studia na Wydziale Prawa UJ, jest błędna)[2]. Od 1914 należał do Polskich Drużyn Strzeleckich[3].
16 sierpnia 1914 wstąpił w szeregi Legionów Polskich i otrzymał przydział do 2 kompanii, 1 baonu 2 pułku piechoty[4]. W formacjach legionowych uczestniczył w ich całej kampanii. Wziął udział m.in. w kampanii karpackiej[5], był ranny 22 grudnia 1914 pod Czuszką[6]. Szczególne zasługi miał podczas bitwy pod Kostiuchnówką położonej nad Styrem, która odbyła się w dniach 4−6 lipca 1915[7]. W czasie wykonywanego nocnego wypadu prowadząc swój oddział zaatakował pozycje rosyjskie biorąc do niewoli jeńców oraz zdobywając ich sprzęt wojskowy. Za czyn ten odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari[8][7]. 8 listopada 1916 zmarł w Baranowiczach[5] na skutek ran, które odniósł podczas bitwy.
Rodziny nie założył[7].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7044 – pośmiertnie, 17 maja 1922[7][9][10][1]
- Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 9 listopada 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[11][7][4]
Przypisy
- 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
- ↑ Marek Gałęzowski, Tomasiewicz Stanisław [w:] idem, My idziemy w zórz świtanie... Sylwetki oficerów Legionów Polskich poległych i zmarłych w walce o niepodległość w latach 1914–1916, Warszawa: IPN, 2019, s. 264.
- ↑ Ibidem.
- 1 2 Kolekcja ↓, s. 3.
- 1 2 Kolekcja ↓, s. 4.
- ↑ Ibidem.
- 1 2 3 4 5 Polak (red.) 1993 ↓, s. 219.
- ↑ Sitko 1928 ↓, s. 47.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 26 stycznia 1923, s. 68 – wskazany jako Tomasiewicz-Zemsta Stanisław.
- ↑ Wykaz odznaczonych orderem wojskowym „Virtuti Militari“ V kl. oficerów i szeregowych z b. 2-go pułku piechoty Legjonów Polskich., „Żołnierz Polski” (26 (305)), zbrojownia.cbw.wp.mil.pl, 25 czerwca 1922, s. 15 [dostęp 2025-10-30], Cytat: ppor. L. P. ś. p. Tomasiewicz Zemsta Stanisław.
- ↑ M.P. z 1931 r. Nr 260, poz. 352 (ISAP)
Bibliografia
- Marek Gałęzowski, Tomasiewicz Stanisław [w:] idem, My idziemy w zórz świtanie... Sylwetki oficerów Legionów Polskich poległych i zmarłych w walce o niepodległość w latach 1914–1916, Warszawa: IPN, 2019, s. 264.
- Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792 – 1945. T. 2/2. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1993. ISBN 83-900510-0-1.
- Józef Sitko: Zarys historji wojennej 2-go pułku piechoty legionów. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1928, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.
- Zemsta-Tomasiewicz Stanisław. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari 76 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2025-10-30].
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2025-10-31].