Stanisław Tylicki
 podporucznik | |
| Data i miejsce urodzenia |
12 stycznia 1895 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
14 grudnia 1918 |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
  | |
Stanisław Tylicki ps. „Wojciech” (ur. 12 stycznia 1895 w Warszawie, zm. 14 grudnia 1918 tamże) – podporucznik Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Syn Stanisława i Justyny z Budzińskich[1] (1867–1936)[2][3].
W 1914 roku zgłosił się ochotniczo do 2 Szwadronu Ułanów. Walczył w kampanii karpackiej Legionów Polskich. 13 czerwca 1915 roku wziął udział w szarży pod Rokitną. W grudniu 1918 roku był dowódcą 3. kompanii Batalionu Garnizonowego[4].
W 1918 ożenił się z Pauliną Krystyną Marią z Chrzanowskich (1894–1939), która 27 sierpnia 1922 poślubiła Stefana Starzyńskiego, od 1934 prezydenta Warszawy[5].
Zmarł 14 grudnia 1918 roku podczas pandemii grypy, tzw. hiszpanki. 17 grudnia 1918 roku został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 183-6-2)[6][7].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5482 – pośmiertnie, 17 maja 1922[8][9][10][1][11]
- Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 9 października 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[12][13]
Przypisy
- 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
- ↑ Wykaz Legionistów ↓.
- ↑ Nekrolog 2 ↓.
- ↑ Nekrolog ↓.
- ↑ www.formanowicz.pl [online], formanowicz.pl [dostęp 2020-09-06].
- ↑ Cmentarz Powązkowski w Warszawie. (red.). Krajowa Agencja Wydawnicza, 1984. ISBN 83-03-00758-0.
- ↑ Cmentarz Stare Powązki: STANISŁAW TYLICKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2020-09-06].
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 stycznia 1923 roku, s. 34.
- ↑ Mniszek i Rudnicki 1929 ↓, s. 37.
- ↑ Wykaz oficerów i szeregowych odznaczonych orderem wojskowym „Virtuti Militari“ V kl. z b. 2-go pułku ułanów Legjonów Polskich., „Żołnierz Polski” (31 (310)), zbrojownia.cbw.wp.mil.pl, 30 lipca 1922, s. 17 [dostęp 2025-10-25], Cytat: ppor. ś. p. Tylicki Stanisław.
- ↑ Bojczuk i Dusińska 2024 ↓, s. 281.
- ↑ M.P. z 1933 r. Nr 235, poz. 255 (ISAP)
- ↑ Kolekcja ↓, s. 3.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2016-02-15].
- Adam Mniszek, Klemens Rudnicki: Zarys historii wojennej 2-go Pułku Szwoleżerów Rokitniańskich. Warszawa: Zakłady Graficzne „Polska Zjednoczona”, 1929, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.
- Stanisław Tylicki. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2020-07-29].
- Stanisław Jan Rostworowski: Nie tylko Pierwsza Brygada (1914–1918) – Z Legionami na bój. Warszawa: P. W. EGROS - Oficyna Wydawnicza, 1993, s. 149. ISBN 83-85253-05-X.
- Nekrolog. „Kurier Warszawski”. 347 (poranne), s. 6, 1918-12-16. Warszawa: Władysław Łoziński.
- Nekrolog. „Kurier Warszawski”. 347 (wieczorne), s. 7, 1918-12-16. Warszawa: Władysław Łoziński.
- Hanna Bojczuk, Halina Dusińska: Lekarze i studenci medycyny Kawalerowie Orderu Virtuti Militari w latach 1792–1945. Warszawa: Centralna Biblioteka Wojskowa im. Marszałka Józefa Piłsudskiego, 2024. ISBN 978-83-92-3140-3-5.
- Tylicki Stanisław. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari 53 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2025-10-25].