Stanowce Dolne
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon | |
| Populacja (2015) |
|
| • liczba ludności |
1414 |
| Nr kierunkowy |
+380 3736 |
| Kod pocztowy |
59357 |
Położenie na mapie obwodu czerniowieckiego ![]() | |
Położenie na mapie Ukrainy ![]() | |
Stanowce Dolne (ukr. Nizhni Stanivtsi (Нижні Станівці), niem. Unterstanestie, rum. Staneşti de Jos, ros. Nizhniye Stanovtsy) – miejscowość położona w rejonie wyżnickim, obwodzie czerniowieckim, na Ukrainie[1]; 43 km na zachód od miejscowości Czerniowce oraz 17 km na południe od miejscowości Waszkowce[2][3][4].
Urodził się tutaj Wilhelm Skibiński.
Historia
Miejscowość we współczesnym kształcie powstała najprawdopodobniej w okresie kolonizacji Księstwa Bukowiny jako ośrodek pozyskiwania drewna i związanej z tym produkcji. W czasach panowania monarchii austro-węgierskiej okoliczne dobra leśne stanowiły własność hr. Wojciecha Dzieduszyckiego[5].
W okresie międzywojennym trudem wspólnoty mniejszości polskiej w tejże miejscowości ufundowano drewniany kościół obrządku katolickiego oraz lokalny cmentarz; kościół tej jednak został rozebrany po zakończeniu II Wojny Światowej, a cmentarz wobec żywiołu repatriacji pozostaje opuszczony[6][7].
Po wkroczeniu przez Niemców na terytorium Bukowiny w czerwcu 1941 r. okupowanego dotąd przez Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, w okresie od 28 lipca 1941 roku do 31 lipca 1941 roku zamordowano tam kilkudziesięciu Żydów[8][9][10][11].
Liczba mieszkańców
Liczba mieszkańców miejscowości Stanowce Dolne z biegiem lat prezentowała się następująco:
- 1869 – 1 171 mieszkańców[12],
- 1880 – 2 727 mieszkańców (1 332 mężczyzn, 1 395 kobiet),
- 1890 – 2 996 mieszkańców (1 485 mężczyzn, 1 511 kobiet),
- 1900 – 3 378 mieszkańców (1 666 mężczyzn, 1 712 kobiet),
- 1930 – 3 793 mieszkańców (szacunkowo),
- 1975 – 1 602 mieszkańców,
- 1990 – 1 562 mieszkańców,
- 2000 – 1 457 mieszkańców,
- 2015 – 1 414 mieszkańców (668 mężczyzn, 746 kobiet)[1],
- obecnie - 1896 mieszkańców[13].
Pomiędzy danymi ze Słownika geograficznego Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, a spisami ludności za panowania monarchii austro-węgierskiej występują pewne rozbieżności (np. w roku 1872 miejscowość Stanowce Dolne miała liczyć dopiero 245 mieszkańców), niemniej poznawczo bardziej wartościowym źródłem są ww. spisy ludnościowe z lat 1872, 1880, 1890 oraz 1900.
Wedle spisu z 1930 roku, miejscowość miała być zamieszkała przez 622 Żydów, stanowiących tym samym 16,4% populacji ogółem[8].
Przypisy
- 1 2 https://www.city-facts.com/%D0%BD%D0%B8%D0%B6%D0%BD%D1%96-%D1%81%D1%82%D0%B0%D0%BD%D1%96%D0%B2%D1%86%D1%96.
- ↑ NYZHNI STANIVITZI: (Untershtaneshti, Staneshti, Staneshti De-Zhos, Nischnije Stanowzy, Unterstanestie am Czeremosch, Stăneştii-de-Jos-pe-Ceremuş, Stanivcy Welyky nad [online], iajgscemetery.org [dostęp 2024-04-25] (ang.).
- ↑ The Yizkor Book Database [online], jewishgen.org [dostęp 2024-04-25].
- ↑ Harvard University, Jahrbuch des Bukowiner Landes-museums [online] [dostęp 2026-04-26].
- ↑ https://gp24.pl/bukowina-przedstawiamy-kresy-kresow/ar/4777951.
- ↑ e, Round-up: Jewish cemetery spring and summer clean-ups [online], Jewish Heritage Europe, 26 lipca 2019 [dostęp 2026-04-24] (ang.).
- ↑ Re: [Cz-L] Stanesti de Jos - Pogrom and Memorial from Berti Glaubach on 2016-08-01 (The Czernowitz-L Archive) [online], czernowitz.ehpes.com [dostęp 2026-04-24].
- 1 2 https://dbs.anumuseum.org.il/skn/en/c6/e20678509/Place/Nyzhni_Stanivtsi
- ↑ History of Jews in Bukowina [Volume II, page 118] [online], www.jewishgen.org [dostęp 2021-11-22].
- ↑ Re: [Cz-L] Stanesti de Jos - Pogrom and Memorial from Berti Glaubach on 2016-08-01 (The Czernowitz-L Archive) [online], czernowitz.ehpes.com [dostęp 2026-04-24].
- ↑ Stanivtsi – Stanestie pe Ceremus Unter /de Jos – by Carol Simon Elias – July 2016 – Bukovina Jewish Heritage Sites | Blog [online], 29 lipca 2016 [dostęp 2026-04-26] (ang.).
- ↑ Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom XI - wynik wyszukiwania - DIR [online], icm.edu.pl [dostęp 2024-04-25] (pol.).
- ↑ І.Д. Гуля, В.М. Савкевич, Нижні Станівці, „Енциклопедія Сучасної України”, 12 grudnia 2021 [dostęp 2025-11-17] (ukr.).

