Staropolanka
Staropolanka – ogólna nazwa wody mineralnej produkowanej w Polanicy-Zdroju przez Zespół Uzdrowisk Kłodzkich S.A. Nazwa ta stosowana jest od 1946 roku. Staropolanka zawiera 805 mg/dm³ związków mineralnych[1].
Początkowo produkowana pod jedną nazwą jako Staropolanka, po wykonaniu kolejnych odwiertów o różnej głębokości i mineralizacji wprowadzono nazwy pokrewne dla wód różniących się składem i mineralizacją. W związku z tym dziś występuje w paru odmianach:
- Staropolanka Zdrój – pochodzi z odwiertu głębokości 20 metrów o nazwie Staropolanka Zdrój. Mineralizacja jest niska i wynosi 295 mg/dm³[1].
- Staropolanka – pochodzi z dwóch odwiertów: Pieniawa Józefa I głębokości 88,9 metra i Pieniawa Józefa II o głębokości 43 metry. Mineralizacja jest średnia i wynosi 846,89 mg/dm³[1]. Oprócz wersji podstawowej produkuje się też różne wersje smakowe.
- Staropolanka 2000 – pochodzi z odwiertu głębokości 269 metrów o nazwie Staropolanka 2000 uruchomionego w 1993 roku. Mineralizacja jest wysoka i wynosi 2139,00 mg/dm³[1].
Wszystkie Staropolanki są produkowane jako gazowane lub niegazowane (lub z minimalną ilością gazu).
Naturalne wypływy wód mineralnych w rejonie dzisiejszego źródła Pieniawa Józefa znane były od dawna, wzmiankowane są jako wody lecznicze już w 1625 roku. Eksploatację wód w Polanicy rozpoczęli jezuici i prowadzili do kasaty zakonu w 1773 roku. W 1828 roku zbudowano pierwsze ujęcie o nazwie Josef Brunnen, a obok łazienki dla kuracjuszy. Ponieważ wypływ był niewielki w stosunku do rosnących potrzeb kuracjuszy i sprzedaży poza Polanicę, w 1904 roku odwiercono źródła Wielka Pieniawa i Pieniawa Józefa.