Starzec błotny
![]() | |||
| Systematyka[1][2] | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Podkrólestwo | |||
| Nadgromada | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Nadklasa | |||
| Klasa | |||
| Nadrząd | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
starzec błotny | ||
| Nazwa systematyczna | |||
| Tephroseris palustris (L.) Schrenk ex Rchb. Fl. Saxon.: 146 (1842)[3] | |||
| Synonimy | |||
| |||
| Zasięg | |||
![]() | |||
Starzec błotny[5] (Tephroseris palustris (L.) Schrenk ex Rchb.[3][6]) – gatunek rośliny z rodziny astrowatych. Występuje w północnej i środkowej Azji (na południu po Kazachstan i środkowe Chiny), w północnej i środkowej Europie oraz w północnej Ameryce Północnej[3]. W Polsce gatunek rodzimy nierównomiernie rozprzestrzeniony na niżu i Wyżynie Lubelskiej, na wielu obszarach rzadki, częstszy w kujawsko-pomorskim i wschodniej części wielkopolskiego[7].
Morfologia

- Łodyga
- Wzniesiona, dęta, dość gruba (do 4 cm średnicy[8]), żeberkowana, pokryta gruczołowatymi, lepkimi włoskami, jasnozielona lub żółtawozielona, górą rozgałęziona, wysokości zwykle do 70 cm[9][10], rzadko do ponad 100 cm[8].
- Liście
- Owłosione do prawie nagich, odziomkowe lancetowate, zwężone w ogonek, nierówno ząbkowane, orzęsione, obumierają przed kwitnieniem. Liście łodygowe siedzące i obejmujące łodygę, płytko ząbkowane lub całobrzegie[9].
- Kwiaty
- Zebrane w koszyczki kwiatowe o średnicy 20–30 mm na mocno owłosionych szypułkach[9][10], zebrane w dość rozbudowany, parasolowaty podbaldach. Listki okrywy koszyczka równowąskie, zaostrzone, długości 8–11 mm. Kwiaty brzeżne w koszyczkach języczkowate, jasnożółte, płonne lub żeńskie. Kwiaty środkowe rurkowate. Korona kwiatów języczkowatych długości ok. 10 mm, szerokości 2–4 mm[10].
- Owoce
- Wyraźnie żeberkowane, nagie i jasnobrązowe niełupki o długości 2–4 mm[9][10]. Puch kielichowy (pappus) w postaci białych lub żółtawych, pojedynczych włosków[10] o długości do 13 mm[9].
Biologia i ekologia
Roślina dwuletnia[9][10], hemikryptofit[8]. Kwitnie w Polsce od maja do lipca[9]. Występuje w miejscach wilgotnych, na brzegach wód, podmokłych łąkach[9][10] oraz torfowiskach niskich[10]. Liczba chromosomów 2n=48[8].
Zagrożenia i ochrona
Umieszczony na polskiej czerwonej liście w kategorii NT (bliski zagrożenia)[11].
Przypisy
- ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- ↑ Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-04-15] (ang.).
- 1 2 3 Tephroseris palustris (L.) Schrenk ex Rchb., [w:] Plants of the World online [online], Royal Botanic Gardens, Kew [dostęp 2023-02-15].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-05].
- ↑ Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając, Vascular plants of Poland. An annotated checklist, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2020, s. 165, ISBN 978-83-62975-45-7.
- ↑ Kadereit J. W., Albach D. C., Ehrendorfer F., Galbany-Casals M. i inni. Which changes are needed to render all genera of the German flora monophyletic?. „Willdenowia”. 46, s. 39 – 91, 2016. DOI: 10.3372/wi.46.46105.
- ↑ Zając A., Zając M.: Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej, Instytut Botaniki, Uniwersytet Jagielloński, 2001, s. 514. ISBN 978-83-61191-72-8.
- 1 2 3 4 Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006, s. 490. ISBN 83-01-14342-8.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Irena Kucowa, Senecio L., Starzec, [w:] Bogumił Pawłowski, Adam Jasiewicz (red.), Flora polska. Rośliny naczyniowe Polski i ziem ościennych. Tom XII, Warszawa, Kraków: PAN, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1971, s. 329.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Stanisław Kłosowski, Grzegorz Kłosowski: Rośliny wodne i bagienne. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2006, s. 323. ISBN 978-83-7073-248-6.
- ↑ Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.

